Het Vlaams Belang heeft het niet zo voor de 0110 concerten. Ik ben benieuwd naar de Calimero tekeningen!
Ben gisteren nog eens tot de constatatie gekomen dat mijn ventje en ik hetzelfde denken over dingen die ik echt belangrijk vind. Dat doet me deugd, en ik zie hem verdorie graag. Nem! 😀
Gisteren was het een fijne dag in Aviflora. Wel heet, gelukkig konden we af en toe een plekje schaduw opzoeken. Nic heeft dat iets minder gedaan dan ik, met als resultaat een rood bolletje. Waaraan positief is dat ik nu regelmatig mag smeren met aftersun, ik doe dat graag 🙂 Vandaag luie dag, beetje peeceeën,…
We gaan een beetje van Buster Poindexter zingen vandaag en hopen dat het een mooie dag wordt.
Ik loop al een hele voormiddag hierover te denken. En wat ik me eigenlijk afvraag: zullen Stacy en Nathalie sneller vergeten worden dan Julie en Melissa, en An en Eefje, en die vele anderen, door hun afkomst?
Zo heet dat toch, niet? Die dingen waarnaar ik altijd verwijs als ‘sinussen’, maar sommige mensen denken dan ook meteen aan cosinus en anderssoortige wiskundige termen. Het is maar om te zeggen dat ik tijdens mijn laatste week thuis ‘last heb van mijn sinussen’. Milan had vorige week een virus te pakken, oor ontstoken, sinussen…
Vandaag weer op zwier geweest met de auto. De vierde zetel was gearriveerd, dus konden allevier de kinderen er netjes in. Het was een plezier, niet meer zo opeengepakt op de achterbank. En een opluchting ook, want nu rijden we eindelijk veilig.
… wordt het zo stilletjesaan tijd voor nog eens iets over onze nieuwe auto. Morgen heb ik een goed idee, daar ben ik zeker van.
… met dochterlief is plezant. Maar vermoeiend. Maar ik vind shoppen met gelijk wie vermoeiend. Gelukkig heeft dochterlief een paar van mijn neurotische trekjes: niet te lang blijven hangen, niet te lang aarzelen, dat is lelijk, dat is mooi, dat past niet, dat past wel, en verder geen gezeur. Functioneel shoppen. Ze heeft 2 nieuwe…
Vandaag is het precies 2 maanden dat ik thuis zit. Ziekentrok. Burn-out, het zware woord depressie wilde de dokter eerst niet vernoemen, maar later deed hij het toch. Het kwam eigenlijk neer op volledig op zijn, een hoofd vol rondrazende gedachten en ‘ik moet nog dit en ik moet nog dat’, en geen courage meer…
Uitkijken naar iets vind ik altijd gevaarlijk, uitkijken naar is de moeder der ontgoocheling. Maar ik kan het niet laten, ik kijk ernaar uit dat mijn mannetje terugkomt van een week zeeklas, en ik kijk uit naar een rustig weekend met mijn ventje.