Trots! Zakje voor de bril van Janna, om die irritante brillendoos te vervangen die ze bij de opticien kreeg. Zo goed als helemaal gelukt zoals het moet. Hoera! (klik op de collage voor groot formaat) Dit telefoonhoesje diende als inspiratie.
Zakje met voering en rits. En ja, ik ben er trots op, hoewel het nog vol zit met beginnersfouten. Einde van de lessen van By Miekk die ik volgde. (klik op de collage voor groot formaat)
Via Pinterest kwam ik een tijdje geleden dit rokje tegen. Heel mooi vond ik het, ook qua kleuren. Herfstkleurtjes. Dus toen de herfst in zicht kwam (iets waar ik jaar na jaar harder tegen opzie), schafte ik een voorraad gelijkaardige kleurtjes aan, en kon ik eraan beginnen. Tot dan had ik welgeteld 2 granny squares…
Mijn allerliefste collega vroeg of ik een muts voor haar wou maken. Ja graag. Ik mocht er helemaal mee doen wat ik zelf wilde, alleen de kleuren bruin en roze waren uit den boze. Samen met de dochter wol gekozen in de Veritas: Boston in antracietgrijs en petroleumblauw-groen-of-hoe-noem-je-dat. Uiteindelijk ben ik voor dezelfde simpele muts…
Wat naait een mens zonder ervaring? Eerst wat proeflapjes. Dan, een speldenkussen. Het ziet er nog niet echt je dat uit, maar kom, het is een begin. Dan, nog een speldenkussen. Ziet er al ietwat beter uit. Dan, een schort. Met een zak op zelfs. En met de nodige euforie, want het lukt steeds beter.…
Lies vond de muts van Janna “ooooooh zo mooi”, waarna ik dacht dat ik er voor haar ook nog eentje kon maken. Toen ik dat opperde tegen Janna, zei die: “waarom niet in de kleur van haar sjaal?”. Goed idee. Zaterdag de wol meegebracht, en woensdag de muts snel in elkaar gehaakt. Want zo gaat…
Het tweede grote project van deze zomer is klaar: een dekentje. Onder collega-haaksters is het haken van baby-dekentjes heel populair, maar gezien er in onze vriendenkring niet zoveel baby’tjes meer geboren worden, hield ik het bij een deken voor mezelf, een dekentje voor in de zetel. Ergens in mei, toen het wereldbreiweek was, kocht ik…
We gingen naar Dokmarkt en we brachten mee: een doosje. Een doosje voor 5 euro. Een doosje dat ik leuk vond om mijn knopen in weg te steken. Maar voor 5 euro kreeg ik geen lege doos. Er zat vanalles in. En bij nadere inspectie bleken dat schatten te zijn, voor mij toch. Ik had…