Een fotobingo. Elke week een nieuw thema. Elke week duik ik in mijn fotoarchief. 30 weken lang. 3 tot 10 foto’s per onderwerp. Zin om mee te doen? Dat mag. Dat moet niet. Er is maar één regel: ik bepaal zelf de volgorde van de thema’s. Elke donderdagochtend publiceer ik een blogpost met het nieuwe thema. Verder zijn er geen regels. Je hoeft zelfs niet elke week mee te doen. No stress, dat is het motto.
Het thema van deze week zie je hieronder. Het thema van volgende week is: foto’s waarvan je niet meer weet waarom je ze maakte.
Fietsen. Wie me kent, weet dat ik wel wat foto’s heb van fietsen. Waar te beginnen, haha. Maar toen dacht ik: ik neem foto’s van mijn eigen fietsen. Dat is eens een andere insteek.
De eerste (waarvan ik foto’s heb, uiteraard). Een fiets gekocht bij de toenmalige fietsenwinkel Joma Sport aan het Sint-Pietersstation in Gent. Fantastische fiets. Frame een maatje groter dan de standaard omdat ik lange benen heb. Reed zalig, die fiets. Mijn werkpaardje, jarenlang de kinderen mee naar school gebracht. Janna op haar fietsje naast mij op het voetpad (zo begonnen we toen ze een jaar of 4 was), Milan achterop in een stoeltje. Hij kon zo heerlijk zitten zingen en neuriën achter mijn rug. Geen happy end voor deze fiets, edoch, niet voor mij in ieder geval. Ik had hem tegen onze gevel gezet omdat ik hem later op de dag nog nodig had. En ik was vergeten hem op slot te doen. Jaja, fietsje weg, fietsje foetsie, fietsje gestolen. Man ik ben kwaad geweest, kwaad! Vooral op mezelf, waarom vergat ik mijn fiets op slot te doen! Kieken! Maar ook op de dief: blijf g*dverd*mme met uw fikken van andermans gerief. Mijn werkpaardje dus. Met een zadelmutsje. Dat ik niet zelf maakte.
Ik heb heel lang gerouwd om die fiets, ben lang kwaad geweest daarvoor op mezelf en de wereld (hehe, drama queen), deels ook omdat mijn volgende fiets me nooit echt goed bevallen is. Ik zat er niet goed op, te ver voorover gebogen, en ik vond hem ook lang niet zo soepel rijden als mijn gestolen fiets. Ik heb eigenlijk bijna niet anders gedaan dan geklaagd over deze fiets.
(oh hahaha er staat een onderschrift van vroeger onder deze foto, says it all!)
Dan. Ik had eens een rondje gereden op mijn moeder haar Gazelle en o jo wat was dat een zalige fiets. Ik heb dus een ferm eind gezaagd tegen Meneertje Mertens, tot we naar Fietsen Godefroot in Sint-Martens-Latem trokken voor een Gazelle. Schoon fietsken hè. Reed ook heel lekker.
Ik had (heb) last van mijn staartbeen, en we kochten een speciaal fietszadel. Het ziet er idioot uit, het ziet er oncomfortabel uit, ik weet het. En het is even wennen, maar eens je ermee weg bent: het helpt. Geen pijn meer in mijn staartbeen op de fiets. En qua comfort viel het goed mee.
Goed. Meneertje Mertens was ondertussen beginnen koersfietsen, en vond dat ik ook een koersfiets moest. Hij heeft een Giant, voor mij werd het een Trek. Heel mooi beestje.
Ons eerste fietsritje. Ik kon nog lachen, maar het was toch wel een beetje een groen en zuur lachje. Ik heb heel luid gevloekt op Meneertje Mertens. Het fietstochtje was veel te lang, mijn achterwerk deed na 10 kilometer al behoorlijk veel pijn, het was veel te koud (november), er was veel te veel wind, het waren veel te veel lange, rechte stukken (Zeeland anyone), man man man. (Ik kan daar trouwens wel iets van hoor, vloeken op hem tijdens fietstochten. Zo had hij eens op een moederdag een fietstochtje voor ons uitgestippeld, en na een tijd was ik zoooo kwaad, niet normaal. We fietsten op een gruwelijk slecht fietspad in Bassevelde, met de wind op kop, en ik heb toen tegen hem iets gebriest à la “een ander zit gezellig warm op restaurant lekker te eten, en zie mij hier g*dverd*mme bezig!”. Ja, dat soort dingen herinner ik me ook wel ja).
Ge kunt daar ook schone foto’s mee maken, met uw koersfietske.
Next. Ik ben echt wel content van die Trek, in die mate dat Meneertje Mertens soms wat jaloers is. Heb ik nog die Gazelle, maar dat ding weegt als lood. Lastig voor mij om telkens binnen en buiten te slepen, en ook lastig voor Meneertje Mertens om op het fietsenrek te hijsen. We besluiten dat we een andere gewone fiets gaan kopen voor mij, een beetje sportief maar dagelijks bruikbaar (zonder dat ik mijn been over het zadel moet plooien om op en af te stappen). We komen uit bij een Trek (want ik ben daar heel tevreden van), tweedehands maar nauwelijks gebruikt, en wat een zalig fietske. Mijn nieuwe werkpaardje.
Om praktische redenen hebben we een jaar of twee geleden beslist om elektrische fietsen te kopen. Ik heb het moeilijk met bergop en bergaf fietsen, en soms moeten we als we op reis zijn, met de fiets om boodschappen. Niet altijd even makkelijk of zelfs doenbaar. Daar moeten onze elektrische fietsen ons wat mobieler maken als we met de camper op reis zijn. Weer Trek, en weer fietsen waar we heel erg content van zijn.
Zo. En nu ben ik benieuwd naar jullie fietsfoto’s. Ik vind dat altijd een leuk onderwerp voor foto’s. Fietsen in alle mogelijke maten, kleuren, omstandigheden, mate van verval enzovoort. Kom maar op!
Zeg het eens?