Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Ik zeg het wel vaker, maar nu is het écht: weinig foto’s deze week. Ik zet er dan maar wat tuinfoto’s bij die ik voor een apart blogbericht wilde bewaren. Er speelt hier nogal veel “in de achtergrond”, dingen die ik op mijn blog niet vertel omdat het niet mijn verhalen zijn om te vertellen. Maar het weegt door.
Terug naar de week. Die start op zaterdag met een mooie zonsopgang.
Dinsdag trek ik nog eens de tuin in voor foto’s. Van de klaprozen. Op de omslagfoto van dit blogbericht: Japanse spirea van de buren die door de omheining komt piepen. Vind ik helemaal niet erg!
En dan een hommel die een dansje doet op de lavendel. Er waren jaren dat het één constant gezoem was van allerlei beestjes rond de lavendel, en er waren veel vlinders allerhande, tot kolibrievlinders toe. Nu: wat hommels, dat is het. Dat vind ik wel erg. Maar goed. Foto’s van een hommel. De laatste is de leukste, trouwens, vind ik.
Donderdag was ziekenhuisdag. Aan de parking van het ziekenhuis zie ik leuke, kleine tekeningetjes op de muren (balken). Iemand heeft het voor dinosaurussen.
Schattig hè? Als we er eens passeren als het er niet te druk is, maak ik wat meer foto’s.
Eén ziekenhuisfoto. De rest en het verhaal vertel ik morgen. Mijn voeten zijn niet paars, hoewel ze er paars uitzien op de foto. Mijn broek is wel paars.
Op vrijdag valt er hier niks meer te beleven, een dag om te bekomen van de ziekenhuisavonturen is nodig. Ik eindig nog eens met ons motto.
Zeg het eens?