Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Weinig activiteit alhier in het weekend, toch voor mij niet. Behalve hoesten, veel en veel en veel hoesten. Ik ben het beu en maak voor maandag een afspraak bij de huisarts. Het nieuwjaarsfeestje bij mijn schoonzus sla ik over, in deze toestand kan ik daar niet gaan zitten. Series kijken, breien, met foto’s prutsen, foto’s maken.
Het dekentje voor de nieuwe baby is af, dat toon ik later nog wel. Ik werkte een (gehaakte) sjaal af en ben blij met het resultaat.
Tussen twee afspraken door loop ik nog eens rond op Campo Santo. Het is duister, maar mooi. De foto’s intrigeren me altijd.
Of dit. Zo’n grafsteen, die data, die namen, in het Frans dan nog, dan slaat mijn geest op hol in het bedenken wie die mensen waren en wat ze allemaal meegemaakt hebben.
Het laatste hoopje sneeuw.
Verdict van de huisarts: hoest die blijft hangen na een bronchitis. Antibiotica, een puffer en siroop om ’s nachts het hoesten lam te leggen, want slapen schiet er ook bij in. Het hele zaakje werkt gelukkig, na nog even dieper wegzakken, al snel. Besmettelijk ben ik niet meer.
Woensdag is een beetje een “van hot naar her” dag maar alles verloopt vlot. Meneertje Mertens moet bloed laten prikken in het Sint-Lucas, en daarna rijden we door naar mijn ouders. Een glaasje champagne, een (zelfgebakken!) (door mijn ma, bedoel ik) stukje taart en een toast op het nieuwe jaar. Ik trek nog even de tuin in voor foto’s, Meneertje Mertens ziet mij in de spiegel.
Daarna gaat het nog verder naar huize Fotoschuur, waar de kapster-aan-huis verwacht wordt. De meisjes kijken toe terwijl Otto zich gewillig laat knippen.
Donderdag dan, donderdagochtend, vertrekken we ein-de-lijk nog eens met de Momo. Nog niet ver, want zondag komen we nog naar huis voor een etentje. Naar Lessines, net over de taalgrens, waar we een tijdje geleden al waren maar geen klop deden. Dat gaan we nu beter doen. Ik ben zo blij dat we vertrekken, dat ik zelfs daarvan foto’s maak.
Meneertje Mertens kreeg gisteren een knuffel van Lili, om mee te nemen naar het ziekenhuis (zijn hart smelt). De knuffel mag ook al mee in de Momo.
We doen het na aankomst al beter en maken een wandelingetje langs de sluis en door de stad.
Lessines ligt aan la Dendre namelijk, ofte de Dender, ofte de Denjer voor de kenners.
“El Truc à Batchos” of gewoon “le Truc”. Een scheepslader. Historisch erfgoed, maar wel vervallen. En ook mooi.
Van Hilde kreeg ik een fotocollage, zij waren daar al eerder met de Hoop doet leven. En lagen dus op wat zou het zijn, 50 meter? van waar wij nu staan. Zomer 2024.
De hematologe belt en we krijgen groen licht om nog een dag of 10 op verlof te vertrekken. Het bloed van Meneertje Mertens is wat beter dan vorige keer, ontstekingswaarden quasi onbestaande en de bloedafbraak is ook minder. Ook heeft UZ Leuven gevraagd om nog eens alles naar hen door te sturen, zodat ze nog eens kunnen bekijken of ze toch iets kunnen vinden wat de diagnose lymfeklierkanker definitief bevestigt. Zij gaan dus hun hoofd nog wat breken, de artsen gaan nog overleggen, terwijl wij lekker op congé zijn.
Vrijdagochtend slaag ik er eindelijk nog eens in om foto’s te maken van de zonsopgang. Ik twijfel nog of het iets gaat worden, raap dan toch mijn gerief bij elkaar en ga naar buiten, en gelukkig maar, want het is mooi.
Daarna gaan we samen nog een eindje wandelen. Het wordt een beetje improviseren, want na pakweg 300 meter kunnen we al niet verder.
Het water dat ik op de kaart zag is een oude put van de groeve, en die is volledig afgesloten. Maar we maken toch een fijne wandeling, deels langs de Dender.
Old Man’s Beard. Mooi hè.
Maandag vertrekken we naar Frankrijk, misschien maak ik dan wel nog eens reisverslagen. Zou dat een goed idee zijn?
Mijn zoon woont op 6 km van Lessines, misschien moeten we er ook eens op verkenning?
Fijn dat jullie op vakantie kunnen. En ja, ik volg graag. Probeer in de dag te leven, ik begrijp, niet evident, maar jullie zo gegund.
Dat beertje met pleister, zoooo lief💚
Moet je zeker eens doen. Lessines is ook de geboortestad van Magritte hè, zijn geest waart hier rond 🙂
Voorlopig lukt het om in de dag te leven. Net omdat die vakantie er nog is. De laatste week zal het wel anders worden, neem ik aan.
Dat wist ik niet? Is er een museum van Magritte ook?
Ik begrijp je, dag per dag 🍀
Dat zou zeker een goed idee zijn. Goede reis!
PS De kleuren van de sjaal zijn prachtig.
PS2 Die knuffel … zo lief van Lili.
Fijn, ga ik doen dan 🙂
PS mijn lievelingskleuren…
PS2 ja hè. Het is zo’n schat. Ze draagt haar hart niet echt op haar mouw, maar het zit er allemaal binnenin bij dat kind <3
Zeker doen die reisverslagen, als het lukt.
Wat fijn die knuffel van Lily. Prachtige kleurige sjaal.
Ik geniet van de foto’s.
Hopelijk goed de koppen bij mekaar in het UZ Leuven en een definitief resultaat.
Geniet van jullie vakantie.
Misschien niet alle twee dagen, maar het zal wel lukken.
Lili is een schatje <3
We gaan keihard genieten en aan niet teveel proberen denken behalve aan wat de dag zelf gebeurt 🙂
Wat mooie foto’s zijn het.
Hope is die vervelede verkoudheid al wat over.
Goede zelfzorg met die huisarts. Nu even lekker eropuit. Ik geniet graag mee van de foto’s, maar doe vooral waar je je goed bij voelt. Magritte is trouwens mijn lievelingsschilder maar ik weet niets van zijn achtergrond.
Dat is zeker een goed idee. Het is altijd fijn om met jullie mee te reizen. Wat mooi dat jullie er samen op uit zijn en zo genieten. Pluk de dag.
Weer een goeie en informatieve serie.
Meteen valt het kerkhof me weer op. Niet te vergelijken het met die saaie bedoening hier….
Wat of je ook doet, verslag of niet, ik wens jullie in ieder geval een fijne week eruit.
En wat kan er nog fout gaan met zo’n lief beertje dat jullie bewaakt.
Veel mooie foto’s van spannende of interessante locaties deze keer.
Een goede en mooie reis gewenst volgende week.