ABC van 2025 (2)

Vorig jaar had ik een ABC van 2024. Omabaard schreef toen in de reacties:

“Mij benieuwt het soms wel wat het zou geven als je enkel de letters van het alfabet schrijft en als elke bloglezer een woord kan invullen dat bij je past.”

Dat vroeg ik dus, en jullie antwoordden vol enthousiasme. Dus voor 2025, mijn alfabet ingevuld door mijn bloglezers. Vandaag deel 2. Waarschuwing: lang blogbericht!

N

Nieuwe blogvriend
Rob Alberts
Dit vond ik een leuke! Nadat Matroos Beek mijn bericht over racisme deelde, kreeg ik een paar nieuwe lezers over de vloer. Ik hoop dat jullie blijven, en heet jullie van harte welkom!

Natuur
Omabaard
We zijn geen city trippers, we zoeken eerder de natuur op. Ook al gingen we het afgelopen jaar naar de Tour de France, toch domineren achteraf de natuurfoto’s. Gaan we naar de Vlaamse koersen in het voorjaar, is dat meestal wel een gelegenheid om in de buurt een wandeling te maken en foto’s te maken.

Niet bij de pakken neerzitten. Ondanks gezondheidstegenslagen blijf je actief en avontuurlijk.
Peter Grey
Ik vind het moeilijk om dit aan te nemen, omdat ik zelf meestal alleen maar denk aan de moeite die het me kost om niet bij de pakken te blijven neerzitten. Aan de keren dat ik niet buiten geraak. Aan de keren dat ik door vermoeidheid compleet het noorden kwijt geraak. Maar het wordt hier zo vaak gezegd, dat ik het toch zal moeten aannemen. En het compliment aanvaarden voor wat het is.

Naaien
Joke & Kakel
Doe ik dus heel graag. Alhoewel. Ik deed het dit jaar veel minder. In die mate zelfs dat ik er de laatste maanden stilletjes begon over na te denken om het op te geven. Mijn gerief te verkopen. Want het komt er niet van. Ik heb er de moed niet voor, de free headspace. En er zijn dingen in het naaiproces die ik niet graag doe. Soms denk ik dan: ik doe voort tot dat punt, dan heb ik gedaan wat ik niet leuk vind, en kan ik de volgende keer beginnen met de leuke dingen. En dan denk ik: is het dan wel een leuke hobby, als ik onderdelen ervan niet leuk vind? En ik dacht ook aan mijn ogen. Ooit ga ik ermee moeten stoppen, omdat ik niet meer genoeg ga zien. Ik merk nu al achteruitgang. Die ik voorlopig met de hulp van trucjes (en met de nuttige raad van een andere naaister) nog kan oplossen. Maar. Die andere naaister en Meneertje Mertens hebben me ervan overtuigd niet te stoppen. Misschien een pauze inlassen, ja. Een tijdje te stoppen met naaien voor mijn klein prutskes. Als ik al wil en kan naaien, iets te maken voor mezelf, en iets simpels. Waar ik niet veel fout aan kan doen. Dat geeft meer moed. Dus ja, zo ga ik dat doen.

Nic
Joke
Ofte, Meneertje Mertens. Ofte, mijn wederhelft. Ofte, mijn rots in de branding. Ofte, mijn halve Siamese tweeling. Zie verder bij de S.

O

On the road again
Joke
Joke leest mijn (hash)tags, en dit is er eentje die ik ook graag gebruik. Camperlife, ontheroadagain, happycampers, ze horen allemaal bij het leven onderweg. En in tien jaar tijd is dat leven onderweg ons allergrootste plezier geworden. In de tweede helft van 2025 verliep het allemaal wat stroever en moeizamer, tot zelfs complete stilstand, en of we het gemist hebben. Nu hopen we er weer elk moment dat het kan, op uit te trekken.

Oma
Kakel
Het is een deel van mijn identiteit geworden, het oma-zijn. Hoewel ik lang niet zo veel kan als ik wel zou willen. Beetje per beetje wordt het moeilijker om voor die aapjes te zorgen. Dat moet ik eerlijk toegeven. Maar ik ben er zo graag voor hen.

Pipalove
Joke
Joke dus weer, die mijn (hash)tags opmerkt. Het begon met Lililove (ik vond dat leuk klinken) en werd uitgebreid naar Pipalove en Ottolove en Alicelove. En over een paar maanden komt er weer eentje bij.

Q

Quenya (een elventaal van JRR Tolkien) én de naam van onze woefel.. De Q omdat bijna niemand die zal kiezen vanwege diens gebrek aan populariteit, de q omdat dat mijn letter is :-))) En elk woord dat met de q begint wel op mij slaat maar de link naar JRR Tolkien is het sterkst.
MelodyK
En laat Tolkien en Lord of the Rings nu ook eens iets zijn waar ik veel plezier aan gehad heb. De boeken heb ik graag gelezen, de films vonden we ook prachtig.

R

Rolmodel
Leslie (mimamaakt) op Facebook
Rolmodel is niet iets wat ik van mezelf zou zeggen. Voor mij betekent het vooral: eerlijk blijven, nieuwsgierig zijn en doen wat voor mij klopt, ook als ik het allemaal zelf niet goed weet. Ik ben ook maar onderweg. Als iemand door wat ik deel denkt: dit kan ik misschien ook of ik sta hier niet alleen in, dan is dat voor mij eigenlijk al genoeg.

Reizen
Omabaard
Vroeger gingen we nooit op reis, nu doen we precies niets anders. Vele weekends weg, soms eens een weekje. Het was al Frankrijk wat de klok sloeg het afgelopen jaar.

Soulmate
Leslie (mimamaakt) op Facebook
Een soulmate hebben, dat is een geruststellend gevoel. Weten dat er iemand is die je zonder woorden begrijpt. Waar je stil bij kan zijn. Waarbij niets moet. I count my blessings, ik heb er zo wel een paar, en ze waren het afgelopen (half) jaar erg belangrijk.

Slow Sewing
djaktief
Dit vond ik ook zo’n leuke. Ja, ik ben adept van slow sewing. Het mag traag gaan bij mij. Het moet traag gaan. Niet teveel shortcuts. Het gaat om het plezier van het maken, niet om zo snel mogelijk zoveel mogelijk te maken. Ik naai alleen maar in de voormiddag, dat is mijn beste moment. Als ik fouten begin te maken of me begin te ergeren, dan stop ik ermee. Ik drieg waar nodig, en gebruik hulpdraden. Dat zijn maar een paar dingen die bij dat slow sewing horen. Ook regelmatig pauzeren en in het moment bezig zijn horen daarbij.

Steun en (s)toeverlaat. Love joe!
Meneertje Mertens
Ach, daar kan ik niet aan toevoegen toch. We zijn elkaars steun en toeverlaat, dat mag wel duidelijk wezen. We hebben het laatste half jaar nog maar eens bewezen dat het vele samenleven in een heel kleine ruimte duidelijk z’n voordelen heeft, want we konden samen alle miserie wel aan. Zonder ruzie, zonder grote ergernissen. Samen. Met wat gekibbel, maar dat doen we nu eenmaal graag, samen kibbelen. Net zoals samen praten over de moeilijkste dingen ook lukt. Hoewel ik nog wel wat werk heb daaraan, aan praten over de moeilijkste dingen.

Strava
Kakel
Yes, Strava! Ik heb wel geen wiskundig brein, maar ik hou van cijfertjes. Altijd zo geweest. Ik rangschik graag dingen. Ik weet graag dingen. Hoe snel ik fiets, bijvoorbeeld, ik herinner me nog levendig een kinderfiets met een kilometerteller erop. En mijn fietscomputertjes vóór de tijd van Garmin & Co. En ja, mijn Wahoo. Dit jaar was voor het tweede keer (denk ik? of zou het al derde zijn?) een zeer flauw fiets- en wandeljaar. En ook nu denk ik weer: volgend jaar moet beter! En het moet beter.

T

Tour de France
Jan K. alias Afanja
Ook in 2025 hebben we de Tour gevolgd. Al daarvoor hadden we besloten dat in 2026 en 2027 niet te doen, en daar zijn we (misschien vooral ik) blij om, want het was de eerste keer dat het ons tegenviel. Het luik in het noorden van Frankrijk en Normandië was niet leuk, we werden verschillende keren weggejaagd, wat we nog nooit eerder meemaakten. Daarna beterde het wel, maar we hebben meer ritten overgeslagen dan voorzien, en we vonden de sfeer niet overal even aangenaam. Wellicht zit het feit dat Meneertje Mertens zich zowat de hele vakantie niet goed voelde, ook wel voor een deel tussen het negatieve gevoel. Maar in ieder geval: er zijn ook mooie herinneringen, we zagen mooie dingen en ik ben tevreden over mijn “buit” aan foto’s!

U

Niemand koos de U, dus doe ik dat zelf. Ik neem nog eens het woord van vorig jaar: uitdijen. Mijn gewicht blijft een probleem, het is moeilijk in de hand te houden door de medicatie die ik neem. De maagzuurremmers deden er nog een flinke schep bovenop. Ik heb me er lang tegen verzet, maar moest uiteindelijk toch toegeven dat ik me echt wel beter voel mét, dus ja. Eind 2025 ben ik naar een diëtiste gegaan, zeer fijn mens met een aanpak die ik alleen maar kan onderschrijven, maar ik heb dat even stopgezet omdat het te belastend werd tussen alle andere afspraken. Wordt vervolgd.

V

Verbindend door je teksten te delen met ons
Ina op Facebook
Het is een liefde die nooit slijt. Ook al zijn er periodes dat ik minder schrijf, het komt toch altijd terug. Ook het afgelopen jaar was dat zo. Het is verbindend, ook voor mij.

Veerkracht. Ook al voelde dat misschien niet altijd zo.
Vief
Klopt, dat voelde zeker niet altijd zo bij mij. Ik ben geschrokken, de laatste maanden, hoe snel ik tegen mijn eigen grenzen aanliep. Ik kus mijn beide pollekes dat we een stel kinderen hebben dat op alle mogelijke manieren helpt. Op praktisch vlak, van logeren en vervoer zodat het pendelen wat minder zwaar was, tot het gras afrijden, maaltijden voorzien, tot mentale hulp. Zeker niet altijd makkelijk, ook voor hen niet. En ook niet makkelijk als ze aan de zijlijn moeten blijven staan omdat ze verkouden zijn. Maar dan apprecieer ik gewoon ook dat ze beseffen dat ze niet mogen helpen, omdat het gezondheidsrisico te groot is.

Volhouder of volhouden
Koen
Het kwam al eerder langs met synoniemen, maar het mag hier gerust nog eens, want het doet me deugd. Ik voel me echt geen volhouder, ik voel me vaker een watje dat afhaakt. Ik ben zo’n langdurig zieke, zo’n soort waarop de jacht dezer dagen in België geopend is, de uitkeringslurpende die pilletjes slikt als snoepjes (ja, ik neem maagzuurremmers). Het voelt niet aan als volhouder, het voelt aan als profiteur. Omdat ik nog dingen kan ja. Omdat we vaak weg zijn. Omdat ik hier schrijf over een leven dat zich niet volledig afspeelt met sleffen van mijn bed naar de zetel en terug, met eens een sanitaire stop tussendoor. Ik ben blij dat het dan toch meer als volhouder overkomt, het stelt me wat gerust, want ik breng serieus wat tijd door al piekerend over mijn status van langdurig zieke.

Verdwijntruc
Omabaard
Hahahaha, deze moest er echt wel in! Sorry voor de “verdwijnende” reacties Omabaard, en anderen, allez ja, die reacties zijn er wel, maar verschijnen niet overal waar ze zouden moeten. In ieder geval, er hapert vanalles aan mijn blog, en het plan was om eens langs te gaan bij mijn computermaatje ergens eind augustus. Dat is natuurlijk compléét overruled door de gezondheidsperikelen, maar het moet er wel nog eens van komen, op één of andere manier.

Vakantie
Kakel
Soms lijkt het of wij altijd op vakantie zijn, ik weet het. En dat Meneertje Mertens eindeloos verlof heeft, ik weet het. Maar voor beiden: het is niet echt zo hoor, hahaha. Meneertje Mertens heeft wel behoorlijk wat verlof (combinatie van een erfenis van vroeger en anciënniteitsverlof), en we maken er ook optimaal gebruik van. Ik was verdorie zelfs al helemaal vergeten dat tweede keer dat we mijn zus en schoonbroer zagen in Frankrijk, dat dat een trip was die los stond van ons groot verlof, stelduvoor! Maar het was wel superleuk. We gaan dat nog doen.

W

Wielrennen
Samaja
Vaste waarde het afgelopen jaar, en zal dat ook wel blijven. We beleven toch echt wel mooie wielertijden. Vlamingen kunnen “een ende weurtelen” over de Belgische renners, maar verdorie, dit is toch wel een generatie aparte veelkunners. Ik geniet er echt van.

Warm persoon
Mia
Vroeger zei ik dat “mijn interne thermostaat” kapot was, maar ik weet nu wel beter. Mijn thermostaat werkt heel goed. Ik voel het letterlijk als onze thermostaat een halve graad hoger staat. En het is altijd frisjes bij ons, want anders voel ik me slecht van de warmte. Arme Meneertje Mertens. Maar: ik kan er niet aan doen en ik vind het ook niet leuk, want het is lastig, altijd te warm hebben. Wellicht bedoelde je het niet zo, Mia, maar ik vond het leuk om dit bij jouw keuze te schrijven.

Niemand koos X en Y, en daar ga ik deze keer toch ook mijn joker bij inzetten. Vorig jaar had ik xenofobie, en dat zou ik nog altijd kunnen gebruiken. En bij Y maak ik al jaren hetzelfde flauwe grapje over yoga, dat ik nu maar eens laat voor wat het is.

Z

Z voor al die prachtige zonsopgang en -ondergangen
Vief
Perfect om mee te eindigen. Ik zie ze nog altijd even graag, een zonsopgang meemaken geeft je dag een kickstart. Ik fotografeer ze ook nog altijd even graag. En dat zal nog wel even zo blijven, want ik vind die zonsop- en ondergangen elke keer weer uniek.

Verwante Berichten:

• ABC van 2025 (1)
• 2025 in foto’s – deel 2
• 2025 Best Nine
• 2025 in foto’s – deel 1
• Jouw letter voor mijn ABC van 2025