Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Niet al te veel foto’s deze week. En ik begin meteen met twee slechte foto’s, maar wel met mooie kleurtjes. Dinsdag reden we in de ochtendspits en onder een mooie hemel naar Gent.
Op de kleine ring.
Ik maakte er een korte wandeling in de stationsbuurt. Nooit eerder gezien: er zijn daar een paar heel kleine, lichtjes verwaarloosde beluikjes.
Henleykaai. Waar ik wat jonge jaren doorgebracht heb. Begin jaren 80 daar waar het rode pijltje staat, 9e verdieping. Met langs de andere kant (slaapkamers) een zalig uitzicht op Gent. Ik zie het zo nog voor me. De torens. De stad. Soms vuurwerk, met de Gentse feesten en eindejaar.
Terwijl we er woonden, werd het gebouw links op de foto gebouwd. Een grote bouwput, veel lawaai, een kraan die boven het appartementsgebouw draaide, de kraanman die elke ochtend om 7u15 op zijn laddertje naar boven ging, en elke namiddag om 16u15 weer naar beneden ging. Het Provinciaal Instituut voor Handel en Secretariaat. Later, eind jaren 80, ging ik er naar school, en zat vaak in een lokaal op het gelijkvloers aan de kant van het appartementsgebouw. Heb er heel vaak zitten kijken naar de ramen van het appartement waar we ooit woonden.
Ik woonde er graag, op de Henleykaai. Ik ging er minder graag naar school, op de Henleykaai.
Na mijn afspraak ging ik met de trein naar huis. Eerst door de gebruikelijke fiets-zooi waden. Goed nieuws: de Fietsambassade neemt het beheer van de fietsenstallingen over. Gezien het mooie werk dat ze leveren aan het station Gent-Dampoort, ben ik er zeker van dat ze de fiets-zooi aan het station Gent-Sint-Pieters eindelijk goed gaan aanpakken. En dat het Koningin Maria Hendrikaplein eindelijk, na vele decennia (echt, ik weet heel mijn leven al van niks anders) eens fietsvrij gaat worden.
Wanneer begonnen de werken aan Gent-Sint-Pieters? In 2005. 20 jaar geleden dus. Ein-de-lijk zijn de laatste perrons (1-3) aan de beurt, en wacht ik op mijn treintje op een nieuw (edoch half afgewerkt) perron. En nu ga ik eens doen gelijk al die ouwe Gentse zagen: ik vind er niks aan, aan dat nieuwe stationsgebouw. Echt waar.
Hoewel het toch eens een mooie foto kan opleveren ook.
Kijk, nog iets waar ik me aan erger. Al die mooie borden van vroeger verdwijnen. Hier in Gent: roze borden. F*cking roze borden. In Waarschoot zijn het nog blauwe borden, maar ze zijn ook veranderd, veel cleaner en saaier geworden. Jammer vind ik dat. Noem mij een ouwe zaag, I don’t care.
Gelukkig hebben ze het oude gebouw niet volledig afgebroken. (dat prachtige stationsbuffet, trouwens, is een Starbucks, zucht).
Donderdag, wandelingetje van station Gent-Dampoort naar het AZ Sint-Lucas. Als ge mij een nieuwjaarscadeauke wilt kopen, be my guest.
Colorspiced is the place to be.
Het Patershol.
En hier eindigt mijn week in beeld. Hoe was jouw week?
Fietsenzooi, dat mag je wel zeggen. Hoe vindt iemand daar zijn gerief terug? Of “lenen” ze een rijwiel van een ander zoals dat tegenwoordig schering en inslag is?
Dat was 40 jaar geleden ook al de mode. Mijn moeder haar fiets is ooit eens gestolen uit de garage van het appartementsgebouw van de foto in dit blogbericht. Een tijd later teruggevonden aan een kruispunt 200 meter verderop.
En die fietsenmassa maakt het plein voor het station zeer ongezellig en vies. Er moet daar dringend iets veranderen!
Het is nu inderdaad de ‘laatste’ fase na 20 jaar, maar het gaat nog drie jaar duren! Ik kom er wekelijks en blijf het daar een soep in de werf vinden.
Ik heb er redelijk veel vertrouwen in dat de Fietsambassade dat goed gaat doen. Zal wel wat tijd vergen.
Ik heb ook moeite om mijn weg te vinden op die werf. Ik loop altijd wel eens verloren. Ik moest nu ook zoeken naar perron 4. Vind het allemaal zo onduidelijk. En duister.
Het blijft vreemd hoe ik de ene keer heel vlot kan reageren en de andere keer totaal niet😉
Hier in Rotterdam zitten al die fietsen onder de grond in een gratis fietsenstalling.
Je maakte veel kleurrijke beelden. Leuk om je levensgeschiedenis te lezen.
Ik heb nog wel uitleg bij het woord ‘beluikjes’ nodig.
In Gent is het een historisch doolhof van verschillende fietsenstallingen, bovengronds en ondergronds. De recentste was enkel via een trap te bereiken. Zegt veel.
Beluikjes zijn kleine, doodlopende steegjes, zijstraatjes, met arbeidershuisjes, van tijdens de industriële revolutie. Had zo z’n voor- en nadelen. De huisjes waren erg klein en van minderwaardige kwaliteit, maar de beluikjes met hun straat of plein waren wel gezellig. Er zijn er nog in Gent, hoewel er veel verdwenen zijn. Ik weet er wat zijn, deze kende ik niet.
Bedankt voor je uitleg
De fietsen liggen daar duidelijk volledig in de knoop. Daar mogen ze wel eens iets aan doen.
Het resultaat van het nieuw station mag er niet zijn… jammer dat het zo’n saaie doos is geworden. En inderdaad, die roze borden! Het is sowieso mijn kleur niet.
De mijne ook niet. Hier verder in de reacties las ik waarom ze roze zijn.
Ik vermoed dat de Fietsambassade dat kluwen van fietsen wel gaat ontwarren, met tijd en boterhammen.
Het hele station is helaas een beetje van een kakafonie geworden (als gevolg van uit de pan swingende kosten). Jammer voor een van de grotere stations in België. En fietsers, die willen doorgaans zo dicht mogelijk bij het station parkeren, ook al zijn er verder nog vrije plekken (al zijn het er nog steeds te weinig om alle noden te lenigen; hopelijk komt er snel verandering in en brengt de Ambassade beterschap op dat vlak).
Aan het Sint-Pieters heeft het ook wel te maken met het tekort aan plek hè, ik vermoed dat niet iedereen te vinden is om zijn fiets van tussen een berg andere fietsen te vissen. Laat ons hopen dat het opgelost geraakt.
Die fietsen, dat was al toen ik er eind jaren ‘60 school liep. Oei ben ik al zo oud? en het verslechterde jaar na jaar. Hoop wel dat er roltrappen komen in de nieuwe aanleg naar de perrons, want vorig jaar was het nog trappen omhoog kruipen. Ongelooflijk hoe lang ze er al aan werken zijn. Hangen er nu roze borden? Waarom veranderen van kleur? Of werden die aangepast aan de roze lucht 😉
Dat roze was de huiskleur van het verbouwingsproject, dus met wat geluk hebben ze na afwerking nog geld over voor een pot blauwe verf… Roltrappen en liften komen er sowieso wel op de nieuwe perrons. Maar die drie jaar, dat slaat enkel op de treinperrons. Daarna is er nog heel wat werk aan de tram- en busperrons.
De fietsen op het plein… Er wordt al jaren gezegd dat ze daar weg moeten als het station klaar is, maar de capaciteit in de geplande fietsenstallingen blijft ondermaats (zie https://www.gentsmilieufront.be/actueel/mobiliteit/nood-aan-extra-fietsstallingen-en-beter-weesfietsenbeleid-rondom-station/), zeker ook voor niet-standaardmodellen (bakfietsen, kinderstoeltjes, kratten, …). Ik verwacht dat de fietsambassade er een stuk meer werk in zal steken dan het autoparkingsbedrijf (!) dat de fietsenstallingen tot eind dit jaar beheert, maar de grote meerderheid van de fietsen zijn gewoon dagelijkse gebruikers. Volgens de tellingen van de NMBS van oktober 2024 stappen er er op een weekdag bijna 50.000 mensen op de trein.
Bedankt voor de interessante informatie Ruben!
Ik wist dat Gent één van de drukste stations van Vlaanderen was. Ook Gent-Dampoort behoort tot de top 10, ondanks dat er “maar” twee sporen zijn. En daar blijft het maar wachten op vernieuwing…
ha het PIHO, mijn zus ging er ook naar school. Geen idee of ze het er tof vond.
Ik heb maar 1 jaar een fiets aan het station gehad. Mijn fietsbel was binnen de week gepikt. Ik vond het uiteindelijk meer tijdsverlies om altijd een plek te zoeken, zware sloten aan te doen, te navigeren uit de fietsenbrei om te kunnen vertrekken. Vanaf mijn 2e kan, ben ik gewoon tevoet beginnen gaan van station naar campus.
Mijn mama ziet er enorm tegenop om in Gent over te stappen en ik dacht dat ze overdreef maar ik ben er vorig jaar eens geweest en what the hell? scary metalen trapjes, 1 doolhof?
Alle stations in België hebben blijkbaar van die mega hoge overkappingen nodig, ik zag ook de transformatie in Mechelen deze week. Vroeger waren perrons in open lucht met zo kleine (groene) afdakjes en niets meer. ‘k heb niet de indruk dat grotere hoge overkappingen het allemaal minder nat of winddicht maken.
Wel, ik kan zeker bevestigen: het is een ellende. Elke keer dat ik er moet overstappen, moet ik zoeken. Ik vind het ook gewoonweg gevaarlijk. Heel duister, en veel trappen en trapjes, echt, grote hekel aan.
Het enige wat ik merkte van die grote overkapping: als je erbuiten staat, naar het einde van het perron, hoor je de aankondigingen niet meer. Die lijken te verdwijnen in de overkapping. Wat voor de buurt wel aangenaam zal zijn. Ik herinner me van Sint-Amandsberg dat ik de aankondigingen soms tot bij ons thuis hoorde, als de wind in de juiste richting zat.