Deze voormiddag was er eindelijk het langverwachte telefoontje van het secretariaat van de dienst hematologie van het AZ Sint-Lucas: kan je op consultatie komen. Vandaag of woensdag, Nic kan kiezen. Vandaag graag, dat is toch 2 dagen minder stressen. Want stressen is het nu wel: geen idee wat hem te wachten staat nu.
En het is een vreemd gesprek. Een vreemde uitkomst. Na de langdurige onderzoeken (er werden nog wat extra tests gedaan die nog meer tijd in beslag namen), kan de diagnose lymfeklierkanker niet bevestigd worden.
Er was een hele uitleg over T lymfocyten die ik op het moment zelf wel begreep, maar die ik nu niet kan reproduceren.
Maar het ding is: er is geen diagnose, en er is geen duidelijkheid. Alle problemen kunnen veroorzaakt zijn door een infectie (de bloedcellen wijzen in die richting), maar zeker is men daar niet van. De levercirrose is geen cirrose veroorzaakt door alcohol, maar is eerder gerelateerd aan de infectie, ook dat maakt men op uit de onderzochte euh, materialen? (beenmerg, bloed, biopten…)
De plaatsen die bij de pet-scan oplichtten, geven ook geen duidelijk beeld.
Dus, geen kanker. Misschien een infectie. Maar vooral: onzekerheid, veel losse eindjes, veel onbekende factoren, waar de dokter niet echt gelukkig van wordt. Want nog iets: op termijn zou kunnen blijken dat het toch kanker is, omdat de cellen zich kunnen maskeren, en pas na verloop van tijd duidelijkheid komt.
Er wordt dus geen behandeling opgestart, er is alleen veel opvolging. Elke maand bloedafname en -onderzoek, en over twee maanden een nieuwe pet-scan. Afwachten wat die gaan geven. En daarna zien we wel weer verder.
Ik ben getrouwd met een speciaal geval, dat is wel zeker.
Laat een reactie achter bij glittery4ab274ad98Reactie annuleren