La Cambe, 9 september 2024, Duitse oorlogsbegraafplaats
We bezochten tijdens onze vakantie verschillende oorlogsbegraafplaatsen. Ook onlangs bezochten we een oorlogskerkhof in Calais. Zoals altijd zwaar onder de indruk van de vele mannen, jong en ouder, die sneuvelden voor vrede, voor ons, voor onze samenleving. En toen vroeg ik me af: stel dat die mannen zouden kunnen opstaan uit de doden. En zien hoe het vandaag is in de wereld. Met Trump, met Poetin, met extreem-rechts. En bij ons in ons land. Met extreem-rechts dat steeds meer getolereerd wordt. Met Theo Francken als minister van defensie. Wat zouden die mensen daarvan denken? Zouden zie zich afvragen waarom ze gestorven zijn? Waarom hun ouders, broers en zusters, echtgenotes, kinderen… zoveel verdriet gehad hebben? Waarom? Laten we niet vergeten.
Wat worden deze begraafplaatsen allemaal meticuleus onderhouden. Door gemeentepersoneel, en door vrijwilligers.
Geef de gesneuvelde soldaten, de namen en leeftijden, het onvatbare van een dode, geef die een gezicht. Het raakt dan nog zoveel harder.
Verdriet. Doet denken aan het Treurend Ouderpaar van Käthe Kollwitz in Vladslo.
Colleville-sur-Mer, 9 september, Amerikaanse oorlogsbegraafplaats
Omaha Beach.
Onze bezoeken aan en foto’s van deze begraafplaatsen zijn altijd bedoeld als eerbetoon aan de gesneuvelde soldaten. Ook aan de gesneuvelde Duitse soldaten: het merendeel van hen waren ook maar mannen die bevelen uitvoerden.
Laat een reactie achter bij omabaardReactie annuleren