Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Geen idee meer waar we ons zaterdag mee bezig gehouden hebben, maar zondag is het dus tijd voor ons soepfeestje. Eerst een drankje en nieuwjaarsbrieven. (foto’s van het feestje: ik duwde Mevrouw de Fotoschuur mijn fototoestel in de handen, veel keuze had ze eigenlijk niet).
En cadeautjes natuurlijk.
Herman is wel te vinden voor een grapje.
Moeder overschouwt de troepen, met het jongste kleinkind in haar armen, en is content.
Als Lili in huis is, worden er makkelijk gezelschapsspelletjes gespeeld.
Al jarenlang een constante: de meisjes maken tekeningen. Om uit te delen.
Er worden al eens serieuze gesprekken gevoerd.
Bijna gesmolten. Het allerliefste kereltje. Ik heb mijn fix aan baby- en peuterknuffels gehad, dat is zeker!
Dinsdag rijd ik met de trein naar Wetteren. Alles verloopt veel vlotter dan verwacht, zo in de ochtendspits. Waarschoot by night. (niewaarze, het is ochtend).
Gent-Sint-Pieters.
Lukt dat nog, baby flesje geven? Jawel dat lukt nog.
Woensdag meer van hetzelfde, maar dan richting Sint-Amandsberg. Alwaar Otto een pannenkoek eet…
… en de kapster onder grote publieke belangstelling de krullen van Pipa temt.
Vrijdag rijden we in een opwelling naar de Franse Ardennen. Vireux-Molhain, vlakbij het ons welbekende Fumay. Tot voorbij Brussel via autosnelweg, dan switchen we naar secundaire wegen (ook om te tanken) en rijden we voorbij de Leeuw van Waterloo.
Het klaart uit, de zon gaat schijnen, daar moet een foto van gemaakt worden!
Ook van de mooie zonsondergang wil ik u de beeldjes niet onthouden. Gemaakt al rijdend, dus.
Het blijft echter niet zo plezierig, een eindje verder sprint een hertje de weg over, en we raken het met onze rechterbumper. Ik hoop dat het beestje het niet overleefd heeft, want anders is het er erg aan toe, vrees ik. Onze bumper is beschadigd, en we zijn onze nummerplaat kwijt. En we zijn ferm geschrokken. We zijn wel goed verzekerd, dus qua schade komt dat wel in orde.
In Vireux-Molhain blijkt de camperplaats onder water gelopen. Een smoezelige visser met een drankkegel komt ons één en ander uitleggen, we beslissen onze biezen te pakken en naar Fumay te rijden. Ik had de bui al zien hangen (pun intended) en eens gekeken hoeveel plaats daar nog is. Plenty. Meneertje Mertens oppert nog dat die misschien ook onder water staat, maar bij aankomst is alles OK. We staan er ook niet alleen. Lozen en water bijvullen, een plekje zoeken, eten en nog wat bekomen van de tumultueuze rit. Morgen zien we wel weer verder.
Laat een reactie achter bij Satur9 Blog | ZonderdankReactie annuleren