De foto’s die ik tijdens onze reis in juli in Frankrijk met de Nikon maakte, bewaarde ik voor thuis. Die foto’s zijn veel beter als ze zorgvuldig geselecteerd en bewerkt worden. En zo kan ik onze reis nog eens herbeleven ook. Ik laat ze beetje per beetje op jullie los, elke keer foto’s van 1 dag.

Het zijn zo stilaan onze laatste dagen in Frankrijk. We keren nog even terug wat meer landinwaarts, omdat we een date hebben met de familie Fotoschuur. We verblijven op een camperplaats in Val-de-Meuse (Haute-Marne), waar ik het zicht op het kerkje schitterend vind.

We maken een wandelingetje, zien een boos kijkende poes…

… zien een mooi monument voor de gesneuvelde Fransen…

… en zien dat het gebouw geen kerkje is, maar het gemeentehuis.

De volgende dagen gaat het België-waarts, door landschappen waar ik een boontje voor heb.

Zo arriveren we voor onze laatste overnachtingen in Frankrijk in Rumegies, een dorpje op de grens. Waar we verblijven op een kleine, lichtjes onderkomen camping. Iets wat wij wel fijn vinden.

Het kerkje van het dorp is een bouwval.

Zoals in elk dorp, ode aan zij die vochten voor vrede.

De grenspost is zalig.

En onze laatste zonsondergang in Frankrijk ook.

En is dit het einde van de vakantie revisited, hoor ik u denken? Maarbaneetgij. We hebben nog een kleine week in België, waarin we nog een aantal fotogenieke dingen ondernemen. Meer volgende week dus!

Verwante Berichten:

Misschien lees je dit ook graag:

11 reacties

  1. Het zijn niet allemaal blauweluchtfoto’s maar toch laaf ik me aan de vitamines die ervanaf spatten. Vandaag is het hier wel heel erg k*t, zeg. Nog een windje, iemand?

    1. Ik vind het heerlijk hoe zomerfoto’s echt deugd kunnen doen. Het is een bijna fysiek gevoel.
      Ook vandaag geldt nog: nog een windje, iemand? Of een geutje regen?

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: