De foto’s die ik tijdens onze reis in juli in Frankrijk met de Nikon maakte, bewaarde ik voor thuis. Die foto’s zijn veel beter als ze zorgvuldig geselecteerd en bewerkt worden. En zo kan ik onze reis nog eens herbeleven ook. Ik laat ze beetje per beetje op jullie los, elke keer foto’s van 1 dag.
Voor onze reis had ik me voorgenomen niet al te veel foto’s te maken tijdens de koers zelf. Maar af en toe deed ik het natuurlijk toch, om te oefenen. En eerlijk gezegd, de resultaten mochten ook veel meer gezien zijn dan de vorige jaren. Ik leer bij.
We zijn in Saint-Genest-de-Contest (die namen, wie verzint het!), in de Tarn, we zitten in de hitte langs de kant van de weg, en we kijken naar wat er langskomt. Meneertje Mertens ziet het wel zitten.
Het spektakel begint. De opening van de publiciteitskaravaan.
Een paar van de meest opvallende wagens. Cochonou (zeer gegeerd wegens de worstjes)…
… en deze Xtra (zeer gegeerd wegens de zakjes wasmiddel).
Tussen de karavaan door rijden ook verkenningswagens van de ploegen, te herkennen aan de antennes op hun dak. En ook tussen het einde van de karavaan en de renners rijden ze. Ik haal er twee wagens tussenuit: die van Deceuninck-Quickstep Alphavinyl… (ik vergis me nog steeds, volgend jaar zal dat nog veel erger worden) (en daarbij: ik denk dan altijd Quickstep Alphaville)….
… en die van Lotto Soudal.
Een veegwagen is er ook elke dag.
Zoals eerder al gezegd, als we het wagentje van Vittel zien passeren, weten we dat het niet meer lang duurt voor de renners er zijn.
En dan zien we de twee zwanen en de wagens van de Tour (met commissarissen, organisatoren, enz).
Dan duurt het niet lang meer voor de koplopers er zijn.
Een helikopter van France TV hangt laag.
Daar is het peloton.
Het is een onwaarschijnlijk hete dag, en dat zie je ook aan de renners. (mind the splash rechts)
Yves “I’m just a simple farmer’s son” Lampaardeken.
Kijk, de groten van de race hangen achter het peloton. Wout Van Aert, Tadej Pogacar (altijd te herkennen aan de pluimpjes door zijn helm) en naar ik vermoed Enric Mas.
En dan zijn ze gepasseerd. We staan de hele dag bij zonnebloemen die met hun verkeerde kant naar ons staan.
Ik neem me plechtig voor bij het eerstvolgende geschikte zonnebloemenveld foto’s te maken. Ik kan u nu al zeggen dat ik daar niet lang op moest wachten.
Zeg het eens?