Dinsdag muziekdag. En een samenwerking met Goofballsworld. We spelen muzikale pingpong, we draaien samen door. Elke week borduren we voort op elkaars muzikale keuze, en die keuze kan alle mogelijke kanten uitschieten. Zo wordt het extra spannend! De ondertussen zeer respectabele en vooral leuke playlist kan je vinden op Spotify én op Youtube. Abonneren kan, uiteraard.
Vorige week had ik Tall Trees van Crowded House, waarop Goofball doordraaide met Het dorp van Wim Sonneveld.
Goh, Het dorp, het verraste me eigenlijk wel. Eentje met kinderherinneringen, aan mijn grootmoeder, aan de radio in de keuken, aan dingen die voorbij zijn. Langs de andere kant was ik zelf natuurlijk zo iemand die meejoelde met beat-muziek hè.
Mijn eerste idee was, iets van Jean Ferrat, want dit nummer is uiteraard een cover van La montagne van hem. Maar dat werd niet echt iets. Ik zocht nog wat verder maar vond helemaal niks, dus liet ik het maar wat rusten. Het gebeurt dan wel vaker dat er ineens een bruikbaar idee door mijn hoofd schiet als ik een latere poging doe. Ook nu. Dorp. Gemeente. Village. Town. Town! Plenty nummers met Town in de titel.
En zo kwam ik bij Ghost Town van The Specials. Ik had het gevoel dat ik dat hier al gebruikt had en Goofball ook, maar blijkbaar, toch niet. Ik heb het zeker al een paar keer eerder vermeld, maar ik vind het nummer zelf niet terug op mijn blog, niet in de #wedraaiendoor reeks, noch elders. Dus.
Ghost Town. Het past qua titel perfect na Het dorp, en voor mij heeft het nog wat extra dimensies, ook op deze eerste november. Het is een nummer uit de periode dat mijn vader overleed, en de haartjes op mijn armen gingen altijd overeind staan bij de enge sfeer van dat nummer, die voor mij altijd verweven zal blijven met de vreemde sfeer die ik aanvoelde in de periode dat mijn vader overleed. Ik vind het nog steeds een prachtig nummer, en het filmpje ook.
Goofball, ’t is weer aan u!
Laat een reactie achter bij Thomas PannenkoekReactie annuleren