In een vorige blogpost deed ik uit de doeken hoe het trouwkleed van Sara tot stand kwam. Vandaag is het tijd om te tonen hoe dat er in realiteit uitzag.
Waren we content? Ja, we waren content. Allebei. Eigen stoef stinkt en al maar so what. Het naaien van het kleed ging echt heel vlot, geen accidenten gehad, geen gevloek en gezaag, gewoon vlot. Het worstelen met de meters stof was nog het moeilijkste.
Het kleed paste Sara erg goed, het zat haar als gegoten. De kleur past perfect bij haar, intens en warm. Het kleed Ãs gewoon Sara. Wat ben ik daar blij mee! (en een beetje opgelucht ook, eerlijk gezegd).
Vier weken voor de trouwdag hadden Milan en Sara een fotosessie met Mevrouw de Fotoschuur. Dat was een goed moment om de jurk te testen. Tijdens het gouden uur, in de Gentbrugse Meersen. Het was prachtig.
Het kleed (het kanten kleed eigenlijk), was nog wat te lang. Voor de fotosessie was dat absoluut niet erg, de beelden zijn extra mooi als Sara haar kleed vasthoudt.
Wat ziet ze er gelukkig uit!
En dan, het huwelijk hè. Schoon toch.
Met een echte koninklijke kus op het balkon.
En dan waren er nog de meisjes, natuurlijk. Niet poseren wil ook zeggen geen foto’s van de drie op een rijtje, dus pik ik er een paar uit.
Nichtje Luna.
Niet dat je veel van het kleed ziet, maar het is wel een mooie foto.
De mooiste foto, vind ik:
En om af te sluiten nog eens de drie meisjes samen, met Herman en Katarina.
Conclusie: het was een mooie dag met mooie jurken/jurkjes.
(alle foto’s zijn van Mevrouw de Fotoschuur, ook voor het huwelijk maakte ze een beperkte fotoreportage)
In de derde en laatste blogpost: het oordeel van de bruid.
Laat een reactie achter bij AukjeReactie annuleren