Op donderdag is het hier Throwback Thursday. Dit jaar gaan we terug naar een nabij verleden. Het jaar 2020, het jaar dat we in onwetendheid begonnen, het jaar dat we een beetje lachten met dat virus in China, het jaar dat we dachten dat we er na een vijftal weken wel weer vanaf zouden zijn, het jaar van de lockdown, het jaar van de mondmaskers en de social distancing, het jaar van het voortschrijdend inzicht. Het jaar dat we kennismaakten met corona.
Het corona-nieuws wordt beangstigend. We worstelen met de term covid-19. Uit Italië bereiken ons gruwelverhalen over vooral ouderen die sterven, zieken die uit de ziekenhuizen puilen, mensen die alleen sterven, mensen die geen deftige begrafenis krijgen.
Hier wordt het één na het ander afgelast. In Nederland ligt half Noord-Brabant plat. Wie hem nog niet kende, maakt kennis met viroloog Marc Van Ranst (ik kende hem al van zijn notoire tweets tegen extreem rechts in Vlaanderen). Overal worden maatregelen besproken. Tegen het einde van de week gaat de horeca dicht, en worden lessen opgeschort.
10 maart 2020 was bij mij blijkbaar een dag binnen, ik maakte leggings voor de girlies.
Op 7 maart waren we nog eens bij Janna en Florian. Nonkel Milan heeft heel veel over voor die lieve kleine meisjes, tot een roze speldje in zijn haar toe. Zo past hij bij Juffrouw Palmboom.
Samen in de zetel.
Op 12 maart (in 2020 een donderdag) moet ik op controle in het ziekenhuis. Ik ga te voet naar het centrum van Gent. De stad is al bevreemdend leeg.
Onder de stadshal.
Zo weinig volk, zo vreemd.
Rustig een foto maken van het dak van de stadshal kan ook.
De meeste mensen die in de stad zijn, zijn studenten die van school komen.
De afspraken in het ziekenhuis gaan goed, en achteraf drink ik nog een koffie met Meneertje Mertens, die me komt ophalen. En zo eindigt de laatste “normale” week van het jaar.
(dag 9 van 40 dagen bloggen)
Zeg het eens?