Een paar weken geleden fietste ik naar de Gentse wijk Nieuw Gent om er de street art te fotograferen. Er is zoveel moois, dat ik dat hier in een apart blogbericht wil delen. Heel veel moois, en dan miste ik nog één en ander ook.
Nieuw Gent is een speciale buurt. Een arme en verpauperde buurt. Een volkse buurt ook. Fiets er rond met een camera op je rug, en wees er maar zeker van dat je aangesproken wordt, door jong en oud.
Begin augustus was er een street art festival, het Goldmine festival. Bewust werd voor deze wijk gekozen, om de buurt meer kleur te geven, om ze erkenning te geven, om ze in de spotlights te stellen. De wijk kampt met een negatief imago, en daar wilden ze bij Wallin’ vzw iets aan doen. Dat er veel, én grote, lege muren zijn, was een pluspunt.
Op AVS was er een reportage over dit street art festival:
Ik neem jullie mee op een rondje door de wijk om de mooie werken te bekijken.
Ik fotografeerde niet alle werken, en het werk The Hermit van A Squid Called Sebastian waarvan sprake in de reportage, was dan net een werk dat ik niet fotografeerde, haha. Een foto ervan vind je hier.
taquen – comes and goes
Kitsune Jolene – Trust the Process
Ik zag ook allerlei graffiti op de woonblokken, maar vond daar niet meer info over.
Nuno Viegas – (forever unfinished). De maker van dit werk werd ziek tijdens nadat hij een aantal dagen aan dit werk bezig was geweest. Hij heeft het niet afgewerkt, voor hem blijft het dus voor altijd onafgewerkt, maar het is toch wel een knappe mural.
Resto – Daydreaming
Simian Switch – Title TBC
Dit is mijn favoriet, van Slim Safont. Een titel vind ik niet direct. Meer uitleg kan je hier lezen. En door kinderen als deze werd ik tijdens mijn tochtje door de wijk aangesproken, om me vanalles te vertellen en te vragen.
Nina Valkhoff – Jaddy and Moggy. (Nina Valkhoff: It represents the amazing feeling of hunning someone you love, human or animal. Especially in these challenging times this is a feeling most of us crave, and I hope to give a message of hope and love with this mural)
Cee Pil – De Panda. Te vinden in de Pandaschool, dus. Cee Pil is toch altijd wel heel herkenbaar.
Het werk op de omslagfoto van dit blogbericht vind ik ook erg knap, maar ik vind er geen informatie over. Het zou tijdelijk kunnen zijn, het stond op een grasveld.
Welke vind jij de mooiste?
Zeg het eens?