Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Het bleef wat aanmodderen met het weer, en ik ben een goedweerfietser, dus ja. Gelukkig bracht Meneertje Mertens een boeketje mee, en was er toch een beetje zon in huis.
Maar kijk. De zon scheen toch éven.
Ik lag op de loer voor een dag met een mooie start, en dinsdag was die er. Ik twijfelde, bij ons thuis zie je niet veel van het ochtendlicht, en ik vertrok net iets te laat. De hemel was bloedrood terwijl ik fietste. Deze kleuren zijn ook nog mooi, maar niet meer zo dieprood als toen ik onderweg was.
Ik maakte uiteindelijk niet de foto’s die ik in mijn hoofd had. Ik geraakte maar niet waar ik wilde zijn (zal mijn route eens beter moeten uitstippelen), maar uiteindelijk zag ik toch wel wat mooie dingen. Zoals de bloemetjes in een heel lichte ochtendnevel.
De Gentbrugse Meersen zijn echt wel een prachtig natuurgebied zo dicht bij Gent. Nadelen heb je er wel, zo is er altijd het geraas van de autosnelweg, en zie je overal elektriciteitsmasten. Maar dat neem ik er graag bij.
Het weer was goed genoeg om er nog een fietstochtje aan te plakken, een retourtje Laarne in het groen. Langs de Schelde.
Deze foto krijgt de prijs van de lelijkste foto. Toch?
In Laarne is er een plek waar het een héél klein beetje glooit. En heel mooi is. Maar in Laarne zijn wel meer mooie plekken, dat wel.
Woensdag ging ik een uurtje babysitten bij Lili en Pipa. De dametjes waren voorbeeldig en speelden vlijtig. Pipa zoals vaak met het playmobil huis, waar je haar hele verhalen bij hoort bedenken. Helemaal op haar eentje. Tot ze kwam vragen om de “tjap”, het had nogal wat voeten in de aarde voor ik begreep wat ze wilde, maar de “tjap” vonden we niet. Ik bedacht een alternatieve “tjap”, waar ze zéér bedenkelijk bij keek, maar na getoond te hebben hoe haar poppetje naar de bovenverdieping kon klimmen, was ze tevree. Lili puzzelde erop los, met puzzels groot en klein. En maar een héél klein beetje hulp van oma. Ze kunnen goed spelen, die twee.
Donderdag zag het weer er deftig uit, en ik besloot te gaan fietsen. Het weer zag er zo goed uit, dat ik besloot een fietstochtje te doen dat ik al eerder uitgestippeld had, een kleine 50km met 200 hoogtemeters. Vooral dat laatste is voor mij behoorlijk buiten mijn comfortzone. Jammer genoeg besloot ik dit pas nadat ik mijn medicatie genomen had, waardoor het een stuk lastiger werd. Normaal, als ik weet dat ik ga fietsen, stel ik die medicatie uit tot na de fietsrit, waardoor mijn hartslag een stuk verder omhoog wil. Als die hartslag niet hoger dan 115 of zo wil, wordt dat fietsen op minder vlak terrein weer een pak lastiger. Maar goed. So be it.
Vertrek via Merelbeke, en je hoeft niet ver te gaan om de eerste glooiingen al te voelen. Daarnaast en daarbuiten vond ik Merelbeke niet echt fijn om te vertrekken. Veel te druk. Maar dan opeens zit je op dit paadje in Landskouter en all is well.
Verlaten kapelletje, leuke straatnaam.
Al helemaal als je ziet dat de buurtbewoners er voor toepasselijke bloemen zorgden.
Weidse landschappen, zon en wolken. Meer moet dat echt niet zijn.
Mijn doel was het kasteel van Leeuwergem. Ahum. Ik moest over een gravel oprijlaan met putten en bulten en stenen. Brrrr… en maar hopen dat ik niet plat zou rijden. Wat niet gebeurde. Gelukkig. Om dan aan een kasteel te arriveren waar een vrachtwagen voor staat. Oh the joy.
Baantje naar links. Stukje kassei en dan modder, putten, bulten, stenen, én bergop. Of ik gezweet heb en het benauwd gehad heb? Natuurlijk.
Maar goed, ik ben zonder accidenten en al evenzeer zonder platte banden thuis geraakt. En ik zag veel mooie dingen. Kreeg een bui over mijn kop, maar dat was niet erg, het was warm genoeg om snel weer op te drogen. En ik verlegde mijn grenzen een beetje. Ik weet het, het is verre van een Mont Ventoux, maar dat ga ik dan ook nooit doen. Never say never, maar in dit geval: nooit.
Laat een reactie achter bij TamaraReactie annuleren