Afgelopen winter had ik hier een reeks van 37 vriendenboekjes, een reeks gastblogs waar ik enorm van genoten heb, en jullie ook. Tijdens diezelfde winter vond ik op zolder mijn oude vriendenboekjes terug. Een poëzie, zoals we dat hier noem(d)en. Vandaag foto’s van het derde en laatste boekje.
Het laatste boekje vond ik ook supermooi. Met een Sarah Kay tekening op de kaft, een soort derivaat van de toen zeer populaire tekeningen van Holly Hobbie. Waar ik zot van was toen. Van beide, Holly Hobbie en Sarah Kay. De blaadjes in verschillende kleuren vond ik ook schitterend, herinner ik me.
Eerste tekening is van mijn jongste zus Hilde. Je zit in de verschillende boekjes de tekentalenten evolueren.
Een potloodtekening van mijn vader.
En een potloodtekening van mijn ma.
Het grootste tekentalent van het gezin was mijn oudste zus Christine. Ik vind dit nog steeds een prachtige tekening.
Het lief van mijn zus, Luk. Had het boekje blijkbaar een half jaar in zijn bezit. Ik herinner me dat hij eens een tekening maakte van Lucky Luke, de man die sneller was dan zijn schaduw, begrijpelijkerwijs zijn favoriete stripfiguur. Jammer dat ik die niet teruggevonden heb.
Nanine vond mij een wijze type. Ik kan me er weinig bij voorstellen. En altijd vrolijk, blijkbaar toch wel.
Agnes maakte een Holly Hobbie-achtige tekening, en ik herinner me dat zij er ook zo een beetje uitzag. Eigenlijk denk ik dat ik ergens een klasfoto heb van het zesde leerjaar, misschien moet ik die eens zoeken.
Blijkbaar waren de versjes toen niet meer zo in. Of werden we er te oud voor?
Om te bewijzen dat de leerkrachten altijd bloemen tekenden. Zesde leerjaar, moet juffrouw Hedwige geweest zijn, maar ik kan het niet opmaken uit de ondertekening. En ik kan me met de beste wil de naam van de juf van het vijfde leerjaar (van wie dit ook kan geweest zijn) niet meer voor de geest halen, hoewel ik de dame in kwestie nog voor mijn geestesoog zie (samen met de herinnering van sokken breien in katoen).
Kabouters waren wel nog altijd in.
En hiermee is het reeksje poëzieboekjes ten einde. Tonen jullie ook eens jullie poëzieboekjes?
Laat een reactie achter bij Thomas PannenkoekReactie annuleren