Op donderdag is het hier Throwback Thursday. In 2021 duik ik in mijn analoog fotoarchief en scan foto’s in. Elke week één foto, eens zien hoe lang ik dat volhou, ha! Van enige chronologische aanpak of logische volgorde is geen sprake, ik neem een willekeurig fotoalbum en scan een foto in.
Een mooie blikken doos uit het huis van mijn grootouders bevat een schat aan foto’s. Herman scande foto’s in, ik pik er een paar schitterende exemplaren uit.
Zoals deze van mijn grootvader, met de fiets.
Het werd hier en daar al gezegd, het fietsen zit bij jullie in het DNA. En eigenlijk is dat wel zo. Mijn vader was coureur (heeft nooit meer dan kermiskoersen gereden hoor, en maar één keer zo’n koers gewonnen, die van Oosteeklo dan nog).
Mijn grootvader fietste, zoals ik hier eerder al ergens schreef, alle dagen naar zijn werk. Want mijn grootouders hadden geen auto*. Hij was daarnaast echt een wielerliefhebber in hart en nieren.
Zolang als ik me herinner, werd bij mijn grootouders naar sport op TV gekeken. Niet alleen naar wielrennen, ook naar atletiek en voetbal en schansspringen en noem maar op. Steeg in Friesland de Elfstedentochtkoorts, dan steeg die koorts bij mijn grootouders toch ook wel een beetje.
Maar wielrennen, dat was de actieve sportliefhebberij van mijn grootvader. Hij fietste naar alle kermiskoersen in de wijde omgeving, om te supporteren voor zijn favorieten. Traag fietsen kon hij niet, hij moest zich altijd in het zweet rijden. Waar mijn grootmoeder over mopperde, want dan kwam hij helemaal bezweet thuis.
Ook al was hij de pensioengerechtigde leeftijd al gepasseerd, hij kon het soms niet laten om een rondje mee te fietsen met zijn favoriete coureur. Met zijn gewone fiets, ja.
Hij keek naar elke rit van de Tour de France op TV, waarna hij met zijn rotan zeteltje aan de overkant van de straat ging zitten, in de schaduw van de bomen. Wachten op het jongetje dat de speciale editie van Het Volkske over de koers rondbracht.
Eén keer, in 2001***, passeerde de Tour de France door Oosteeklo, het dorp waar ze hun hele leven gewoond hadden, mijn grootouders. Een enorme belevenis. Maar toen was hij al zo oud en slecht te been, dat hij niet meer naar de hoek van de straat kon, waar de koers passeerde. Hij keek vanuit zijn zetel, op TV.
*ze hadden wel een garage, maar dit geheel terzijde.
**naast de duivensport, urenlang stond hij mee te roepen (koooooom kom kom kom kom) op de duiven van Dolf van een paar huizen verder, en als het duivenweerbericht op de radio was, moest iedereen zwijgen.
***de rit van Calais naar Antwerpen, die Marc Wauters won. Het hele land stond op zijn kop! Het Meetjesland ook.
Laat een reactie achter bij djaktiefReactie annuleren