Op donderdag is het hier Throwback Thursday. In 2021 duik ik in mijn analoog fotoarchief en scan foto’s in. Elke week één foto, eens zien hoe lang ik dat volhou, ha! Van enige chronologische aanpak of logische volgorde is geen sprake, ik neem een willekeurig fotoalbum en scan een foto in.
Op 20 mei werd de schouw van de Kuhlmannsite gedynamiteerd. (zie reportage) Ik vond dat wel jammer: die rood-witte schouw was echt wel een landmark in de haven van Gent, en herinnerde me ook aan vroeger en aan mijn grootvader.
Hij werkte namelijk in “de Kuhlmann” (met ü uitgesproken, niet oe). Ik herinner me dat hij over een enorme werkethiek beschikte. Mijn grootouders hadden geen wagen, en hij reed alle dagen de 10km enkel naar zijn werk met de fiets, door weer en wind. Te laat komen vond hij geen optie, als het gesneeuwd had bijvoorbeeld, dan vertrok hij gewoon twee uren vroeger. En hij werkte in ploegen. Dus vertrok hij soms midden in de nacht.
Edit – Herman schreef op Facebook nog dit: Het is waar dat jouw grootvader over een grote werkethiek beschikte. De reden waarom hij soms 2 uren te vroeg vertrok was dat hij ook nog te voet tijdig op zijn werk wou kunnen aankomen als er iets zou haperen aan zijn fiets.
En dan ook nog dit: Sneeuw en gladheid waren omstandigheden waarin hij misschien niet tijdig op zijn werk zou geraken. En hij wou niet dat de man die hij moest aflossen langer op post zou moeten blijven omdat hij te laat zou komen. Het was zeer ongezond werk, maar hij heeft toch niets overgehouden aan zijn longen. Zijn heup is een ander verhaal, maar heeft niets te maken met de chemie.
Ik herinner me dat nog vaagweg, dat hij ging werken. Lang geleden, ik herinner me vooral dat hij gepensioneerd was. Maar toch, er staan mij beelden voor van toen hij ging werken.
Dat die schouw neergehaald werd, triggerde Herman blijkbaar ook om eens in het fotoarchief te duiken. Ik herinnerde me een foto van mijn Pee zijn werk die al die jaren in de keuken omhoog gehangen heeft, en wilde eens vragen of mijn ma en Herman die foto nog hadden. Maar ik moest er niet eens om vragen, vorige week kreeg ik de foto toegestuurd.
Mijn grootvader is de tweede van links. Met de guitige blik in zijn ogen. Dat kon hij ja, zeker toen. Hoe ouder hij werd, hoe zwijgzamer en norser hij werd, maar hij kon echt wel grapjes maken en lachen.
Ik wist meteen ook dat hij op pensioen ging toen ik 5 jaar was, dus die herinneringen zijn echt wel vaag. Dit was wat aan de achterkant van de foto staat.
Hij heeft gelukkig nog vele jaren van zijn welverdiende pensioen mogen genieten.
Zeg het eens?