Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfotoโs die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. Soms eens een foto met de Nikon of Canon. Maar vooral fotoโs van mijn telefoon.
Een tijdje geleden zag ik op Instagram een foto van een beeldje in een parkje in Gentbrugge, en zowel het parkje als het beeldje had ik nog nooit gezien. Ik zoek op waar dat is, kijk op Google Street View, en godmiljaardedju wij passeren daar begot heel vaak, met de wagen, soms met de fiets. We hadden zelfs het parkje nog nooit gezien, laat staan het standbeeldje. Ik wilde daar dus wel eens heen. Zaterdag scheen de zon, en Meneertje Mertens ging fietsen, dus ik ging op stap. Ik weet niet meer wat we in de voormiddag deden wat ervoor zorgde dat ik in de namiddag op stap ging, maar zoโn goed idee was dat dus ook niet.
Kom ik aan dat parkje, staat daar zoโn marginaal type met 2 blikjes bier in dat parkje. Grom. Ik stap een eindje verder, keer terug, dat type staat daar nog. Goed. OK. Lapzwans (om geen ander scheldwoord te gebruiken dat lijkt op l*l). Moed samenrapen, awkward feeling negeren, foto’s maken. Het is niet helemaal wat ik in gedachten had, maar het lijkt er wel op. Het meisje met de lege portemonnaie, heet het standbeeld volgens tinternet, maar meer vind ik er ook niet over.
Foto’s gemaakt, stap ik verder richting kerk, en maak wat fotoโs waar ik best wel tevreden van ben. Ik hou van blauwe luchten.
Ik loop verder via het kerkhof naar het jaagpad langs de Schelde en dan besef ik helemรยกรยกl wat een slecht idee dat is, zoveel volk dat daar loopt. Niet te doen. Ik erger me aan de flarden gesprekken die ik hoor. En ik erger me nog veel harder aan de 95 op 100 mensen die aan de verkeerde kant van het jaagpad lopen. Kiekens.
Maar goed. Het water was bevroren.
De perfecte motivatie dus om op zondag om 7u15 de deur uit te zijn. We rijden naar Ardooie, om de Ardooieveldwandeling te maken. De parking van het provinciaal domein is al bizar druk om 8u, maar eens we vertrokken zijn, wordt het rustig. De poort van het kasteel is dicht, veel zien we er niet van.
Maar we krijgen een spectaculaire zonsopgang voorgeschoteld. Samen met de bevroren velden geeft dat heel mooie zichten.
Vorige week wandelden we rond een kerk, deze week wandelen we rond elektriciteitsmasten. Ardooie is toch wel net iets minder mooi dan het Meetjesland: veel lelijke loodsen, en ook fabrieken. Die daar bovenop nog lawaai maken ook.
Maar toch levert het mooie plaatjes op, vind ik. Je kan de elektricteitsmasten en โkabels gebruiken als leading lines.
Actie!
Hier en daar is het รฉcht wel opletten, op sommige plekken is het spiegelglad.
We maken wat sfeerprentjes.
De strepen van de vliegtuigen leken wel van zilver in de gouden lucht.
Hallo!
Het ochtendlicht was echt magisch.
De laatste kilometers gingen door het Provinciedomein รขโฌหt Veld in Ardooie, en opnieuw werd het te druk naar ons goesting. Gelukkig was het maar het laatste eindje. Het werd ook erg lawaaierig met vliegtuigjes en helikopters. Thuis realiseerden we ons dat we vlakbij Meulebeke zaten, waar het BK cross plaatsvond. Ahaaaa, vandaar al dat lawaai! Maar het was wel nog mooi.
Terug thuis moest er nog een foto gemaakt worden natuurlijk van de lucht boven de garages. (ooit maak ik eens een compilatie van deze fotoโs)
Voor de rest van de week: weinig te melden. Opruimen, op zolder bijvoorbeeld. Waar ik wel leuke dingen tegenkwam. Zoals dit schriftje uit het tweede middelbaar met het schattigste kaftpapier dat ik ooit had.
(en ja, ik heb veel te veel bewaard)
Ik begon onze fotomuur te ontmantelen. En dat voelde aan als โthe point of no returnรขโฌย. It is going to happen, folks. We gaan ons huis verkopen. Oehoe! Spannend. Nog niet volgende week hoor. Maar het komt dichter.
Laat een reactie achter bij Le petit requinReactie annuleren