Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. Soms eens een foto met de Nikon of Canon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Zaterdagochtend ging Meneertje Mertens fietsen en maakte hij mooie ochtendfoto’s in onze regio.
Haven van Gent, in de buurt van de Volvo.
Het veer van Langerbrugge.
Ik deed nog eens mee aan #degrotelockdownfotochallenge van Mevrouw de Fotoschuur, en maakte een foto waar ik zeer content van was. Maar om eerlijk te zijn, duurde het even voor ik tot dat resultaat kwam. Een verslag.
Het pijnlijke begin.
Neen, dat is het ook niet echt.
Dat begint er érgens op te lijken.
Mwaf. Die sprei weegt zwaar en die kabouter blijft niet stilstaan. Opletten dat hij niet omkukelt ook.
Oh kijk, als ik dat licht aansteek, dan is het véél beter! Hoera!
Maar het was nog niet wat Mevrouw de Fotoschuur in gedachten had. Die kabouter moet onder de stof (in deze sprei, want al mijn kant lag bij voornoemde Mevrouw de Fotoschuur) zitten, en je fototoestel ook, zodat er het gevoel is dat je als kijker samen met de kabouter onder de stof zit.
Euhm, nee, niet zo.
Ma nee joengne, kijkt keer naar HIER!!
Hrmph.
Uiteindelijk riep ik de hulp van Meneertje Mertens in om de sprei vast te houden, en kwam ik tot dit resultaat. Waar ik zoals eerder gezegd heel tevreden van ben.
Zondag gingen we wandelen. We vertrokken vroeg naar de taalgrens, om in Everbeek (Brakel) de Duivel wandelroute te doen. Het vooruitzicht van kapelletjes trok me aan. Het bleef droog, maar erg overtrokken en duister, een mooie zonsopgang zagen we niet.
We zagen wel veel kapelletjes, zoals beloofd was.
Namen en zo heb ik niet opgezocht, soms is er over de kapelletjes niet veel tot geen informatie te vinden.
Deze was echt wel cute binnenin.
Het was weer erg mooi.
Duister, maar mooi.
En modderig, erg modderig.
Gelukkig was er nog een kapelletje.
Waarna het héél modderig werd. Maar echt, héél modderig. Dit geeft een beeld, maar nadat ik eens onderuit gegaan was (yeah, tof, kleren nat en vol modder), heb ik het fototoestel weggestoken, van de ergste moddertroep heb ik geen foto’s.
In de verte: de zendmast van het Amerikaanse leger.
Het geeft een beeld, maar toch niet echt. Ik heb me voorgenomen volgend weekend een wandelroute met verharde wegen te zoeken.
Gelukkig kwam de zon nog wat piepen. We besloten een stuk van onze wandeling af te knippen, en de laatste kilometers bos te vervangen door een recht stuk via de weg naar het dorp. We hadden genoeg modder gezien.
Nog een laatste kapelletje voor we terug aan de auto waren.
Dat van de aanhouder wint, of de koppigaard geeft niet op: ik kreeg mijn kant terug, en besloot een tweede ronde te doen. Ik dacht dat het met het kant makkelijker zou gaan dan met de sprei, wegens minder gewicht. Niet echt uiteindelijk. Het bleef glibberen en behelpen. Ik heb één goede foto, de rest is mislukt. Maar één goede foto is beter dan géén goede foto.
Daarna deed ik nog iets met een melkbad (of beter, in dit geval: een melklavabo) en bloemen, maar die foto’s hou ik voor later. Misschien komen ze ooit eens van pas. Maar ik ben wel trots.
Ik maakte ook een verkleedjurkje voor een klein juffertje dat van roze houdt. Misschien volgen daar later nog foto’s van, maar dit is een sneak peek.
Voor de rest van de week is het gene vette qua foto’s. Woensdag deden we een eerste online feestje, met de schoonfamilie en de kinderen. En weet je? Het was best wel plezant.
De kerstdagen brachten we nogal lui door. We bestelden voor kerstavond iets te eten bij de vishandel om de hoek, en dat was héél lekker. Dat van koop lokaal en zo. En het was goed georganiseerd ook, ik moest niet eens wachten toen ik de bestelling ging ophalen. Aanradertje!
En meer foto’s heb ik niet. Ik wens jullie een fijne laatste week van het jaar toe!
Laat een reactie achter bij LOLA♥CHAMPAGNEReactie annuleren