Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfotoβs die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. Soms eens een foto met de Nikon of Canon. Maar vooral fotoβs van mijn telefoon.
Het leek me eerst vies tegen te vallen qua fotoβs deze week (waar las ik nu weer dat het bij wel meer mensen samenhangt, zich goed voelen en fotoβs maken?), maar eigenlijk valt het best wel mee. Ook dankzij het feit dat we zondag gingen wandelen.
Ik vertelde er gisteren al over, ik moet dus niet meer vertellen dat we later vertrokken dan gepland en dat daardoor een kleine helft van de wandeling in het (regen)water viel. Maar we zagen nog veel moois, gelukkig.
We beklommen de Paterberg (Kluisbergen) langs een βalternatieveΓ’β¬Β kant, zonder kasseien. Maar het was nog behoorlijk lastig.
We werden er beloond met mooie uitzichten.
Weids. En behoorlijk dreigend ondertussen, inderdaad.
Tijdens een korte pauze aan de wegkapel Ten Boeker besloten we onze wandeling in te korten, het waaide hard en het begon te druppelen.
Op onze ingekorte route deden we wel nog de Paterberg aan, de Γ©chte Paterberg met kassei. Gelukkig mochten we deze afdalen! Wel voorzichtig, want de kinderkopjes waren glad in de beginnende regen. Wat is dit ook een steil onding zeg!
Maar wel mooi, heel mooi!
Hier start het Strava-segment. Wat ik nooit vanzeleven ga doen!
Voor de rest was het hier flauwkes deze week. Veel binnengepruts. Opruimen, HTML en CSS oefenen. En ik heb me voorgenomen elke dag wat fotoβs te maken met de Nikon in manuele stand, ik moet dat eindelijk eens zo goed onder de knie krijgen, dat ik het niet allemaal weer vergeet. Dus dat levert veel onzinnige plaatjes op. Zoals van onze living.
Het nieuwe normaal, zoals ik het zo graag noem.
Niet echt onzinnig, deze. Het ochtendlicht op de boom.
Die lieve kleine meisjes zie ik nu weer niet vaak, maar ik krijg wel fotoβs. En soms erg aandoenlijke fotoβs.
Woensdag ging ik een wenskaart posten, en zag deze mooie lucht.
En houdt u vast, ik ga nekeer zagen hΓ¨. Als je geen gezaag wil, scroll maar naar beneden. Ik heb een grote pukkel op het topje van mijn neus. Een pukkel. Op mijn neus. Ik ben verdorie 52 jaar geworden, zit vervroegd in de menopauze, en ik dacht dat ik daar vanaf zou zijn. Maar neen dus. Begint dat net voor het weekend te groeien. Krijg ik dan nog migraine ook. Ja, dat hangt dus samen hΓ¨. Redelijk onder controle te houden, maar vooral Γ’β¬Λs nachts hoofdpijn. Vreselijk deprimerend vind ik dat, nachtelijke hoofdpijn. Γ’β¬Λs Avonds komt die op, is soms nog weg te krijgen met een Dafalgan, midden in de nacht is dat full blast terug, en ik sta ermee op. Dafalgan innemen, en dan kom ik de dag wel door. Komaan. Ik dacht dat ik daarvan verlost zou zijn. Maar neen. En dus de bijbehorende pukkels ook. Dat dat er niet uitziet, is één ding. Dat dat pijn doet en dat je er constant aan denkt daardoor, is een ander. Ik ben begot blij met die mondmaskers zodat ik me tenminste niet buiten hoef te vertonen zo. Ik vraag me soms af waarom alle miserie altijd bij mij moet belanden. Al die vervelende kwaaltjes. Al die stomme dingen. Krijg ik griep- en tetanusvaccin, ah ben ik daar mottig van. Een week na datum is de harde bol op mijn schouder nog steeds niet volledig verdwenen. Nuf that shit George, I say. Maar ja, daardoor houdt het niet op natuurlijk.
Gisterochtend deed ik een ommetje in de buurt.
Ik was net iets te laat om van het mooie ochtendlicht te profiteren, en de contrasten werden te groot in de felle herfstzon.
Yep, corona-week nummer zoveel achter de rug. Keep going folks! Of beter: keep staying at home folks!
Zeg het eens?