Prachtige zichten brengen ons in vervoering, maar bloopers brengen een lach op ons gezicht. Misschien moeten wij elke dag zoβn βmislukkingΓ’β¬Β plaatsen. Iets in de aard van βPluk De Lach Uit Mijn KutdagΓ’β¬Β (Darling Doormat)
Op zondag wordt hier opeens op gekende wijze rondgecrosst. Want aan het haakje hangt een oud fietssleuteltje, en de sleutel van de brievenbus. Meer niet.
Waar zijn de autosleutels?
Waar zijn de autosleutels??
Nergens te vinden. Niet aan het haakje dus, niet op de kast, niet op het muurtje, niet op het tafeltje van de laptop, niet hier, niet daar, aaaaaargh!
Meneertje Mertens wordt een beetje zenuwachtig.
Waar zijn de autosleutels???
βIn je jas?Γ’β¬Β vraag ik behulpzaam.
βNeen, daar heb ik al gekekenΓ’β¬Β.
Ting! Men hore het geluid van een vallend eurocentje.
βShit, ik had vrijdag mijn GLS-vest mee, en heb die op het werk laten hangen, over mijn stoelΓ’β¬Β.
βJamaar, hoe ben je dan thuis gekomen? Ah ja, je was met de fietsΓ’β¬Β.
Ha, de GLS-vest mΓ©t sleutels in de zak is nog op het werk. En dus mag Meneertje Mertens, weer of geen weer, op maandag sowieso met de fiets naar het werk, want zonder sleutel geen auto, niewaar.
Gelukkig voor hem was het weer nog treffelijk. En is hij zijn sleutels deze keer niet vergeten.
Zeg het eens?