Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. Soms eens een foto met de Nikon of Canon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
In het weekend hadden we een klein juffertje op bezoek, terwijl versgetrouwde mama en papa van een welverdiend weekend Dinant genoten.
Wat doet een tweejarige peuter zoal bij oma en opa. In oma’s zetel zitten met het troostende tutje.
Genieten van een bezoekje van zusje en tante Sara en nonkel Milan.
Met zeer veel smaak en goesting spinaziepatatjes verorberen.
‘s Morgens zonder drama maar resoluut een flesje weigeren. Wel een yoghurtje naar binnen werken.
Samen met opa zeer geconcentreerd sokjes aantrekken.
In bad! Hahaaaaaaaaa!
Eigenwijs zitten kijken in de zetel. Ja, Pipa en tutje werden naarmate het weekend vorderde steeds onafscheidelijker.
De dag nadien toch een flesje drinken.
Wat deed oma in dat weekend? Wel honderdduust keer het slabbetje en de luier van deze pop terug aandoen. Echt. Honderdduust keer.
Zelfs zij werd er wat wanhopig van.
Tutje? Ik? Onafscheidelijk? Hier jong, je mag het hebben! (says no Pipa ever)
Bij de terugkeer van mama en papa kregen we deze koek, specialiteit van Dinant. Niet te vreten maar wel decoratief.
Eindelijk, eindelijk! klaarde het weer uit, en woensdag ging ik fietsen. Ik zette de gloednieuwe Louisa d’Havébrug op mijn programma, omdat ik die eens wilde zien en uittesten. Bij deze: goedgekeurd! Het mooie zicht op Gent krijg je er zo bij.
Een eindje verder langs de Hamerlandtragel. Rustig, weinig volk, mooi. Wel het alomtegenwoordige lawaai van de snelweg. En ze mogen die fietsroute naar de Ghelamco Arena toch wel eens een beetje fatsoeneren hoor, putten en bulten, ik zou hier niet graag in het donker fietsen!
Vaste prik op fietstochtjes, het kapelletje aan het Cootveld in Lochristi. Heerlijke boerenbuitenlandschappen.
De achterkant van Bergenkruis in Destelbergen.
Mijn eerste bijkomende doel(etje) is trouwens gehaald. Meer dan 10.000 km sinds de metingen (2014). (daar moest ik nog 35 kilometer voor fietsen)
Of ik het tweede doel(etje) kan halen, vind ik nog altijd twijfelachtig. Nog 98km te gaan.
Na het fietsritje waren een warme tas soep en de koers op de laptop uitermate welkom.
Ik had al jarenlang mijn champignonzakje (een tote bag) om boodschappen te doen, die kreeg er een zusje bij met het bloemenzakje.
En nog eentje. Uit een oud tafellaken.
Er ligt er nog eentje klaar, geknipt en al, maar ik had geen goesting meer.
Ik kreeg als afsluiter nog een vroeg, mooi, leuk DIY verjaardagscadeautje via de post. Merci Hilde!
Laat een reactie achter bij LiesbethblogtReactie annuleren