Zondag 12 juli
Echt gerust en vast geslapen heb ik niet, maar het viel wel mee, hier op het dorpsplein van Chaulnes. Nadat de laatste lawaaimakers verdwenen waren, werd het toch een rustige nacht. We worden wakker rond 7u, rond 7u30 is het tijd voor mijn koffie op bed. We willen ons op het gemak klaarmaken. Komen er opeens toch geen marktkramers het plein oprijden zeker. Meneertje Mertens vraagt eens of we in de weg staan, maar dat is OK. Maar we beslissen toch te vertrekken, we hebben ook niet veel zin om klem te staan tussen marktkramers en marktbezoekers. We ruimen op, veel werk is dat niet als we zo op den bots ergens overnacht hebben.
En we rijden terug naar het dorpsplein van Rosières-en-Santerre, waar we gisteren ook even waren. Het is er nog steeds heel rustig, en misschien had de nacht hier wel aangenamer geweest. Maar ja. Als mijn tante wielen had. We eten ons ontbijt, en lopen nog even rond in het dorp.
Toch wel entertainend, hier.
Hier geen Mairietje, maar een Mairie van formaat.
Rond 9u30 vertrekken we. Als we nog een Super U tegenkomen, gaan we nog wat ontbijtgranen inslaan, en de auto willen we ook nu al wassen.
Onderweg zien we mooie landschappen, en véél windmolens.
We zitten hier weer in “oorlogsgebied”, en komen het ene monument na het andere kerkhof tegen.
Een kerkhof tussen de velden geplamuurd.
Die Super U, dat wordt niks. Maar de car wash gelukkig wel, en Meneertje Mertens wast de camper tot hij blinkt.
We zijn in Douai, al dicht bij de grens. In Mouchin gaan we de grens over en rijden we in één ruk door naar huis.
Hoera voor de betonwegen om de Vlaamsche bodem! (sorry, ik heb nog een indigestie van alles wat ik las op de Vlaamsche feestdag)
Dag Gent.
Met gemengde gevoelens. Het is rustig, en praise the Lord, we kunnen staan in onze straat, een paar huizen verder. Hoera!
Lies heeft het huis netjes gehouden, en de planten leven ook nog. We hebben honger, en het is een maand geleden dat we frietjes gegeten hebben (we hebben zelfs een maand geen aardappelen gegeten), en het eerste wat we dus doen is frietjes bestellen. Lekker! Daarna maken we de camper leeg, en wordt er al een beetje gekuist. Wat we nog nodig hebben voor vanavond en morgenochtend, laten we nog zitten. Rond 16u30 vertrekken we weer, met een tussenstop bij 2 kleine, lieve meisjes. Wat is het lang geleden dat we die prutsen gezien hebben. Pipa is enorm veranderd.
Na deze tussenstop rijden we door naar Temse. In het Gentse is het heel flauw qua camperplaatsen, en we vermoeden dat het gros ook volzet zal zijn, in het hoogseizoen. In Temse is op De Zaat een camperplaats voor 20 campers, en we hopen daar te kunnen staan. Dan keren we morgen langs Gent terug. Op het eerste gezicht staat De Zaat vol, maar als we er eens rondrijden, blijken er toch nog twee plaatsjes vrij. Ze zijn smal, maar voor 1 nacht is dat niet erg. En hoezee, er is elektriciteit en water! Dat alles voor 8 euro per nacht. Schitterend. We installeren ons, en gaan nog een korte wandeling maken in Temse en langs het water. We zitten hier weer goed!
Arthur Wilford geeft het slechte voorbeeld.
We chillen nog een beetje, krijgen bezoek van local en ex-collega Hilde, en doen een gezellig babbeltje. Buiten, met de nodige afstand. Wat verder zitten 2 oudere jongere camperaars elkaar te versieren. Als we later in onze camper zitten, hoort Meneertje Mertens hem zeggen: ik wil jouw camper wel eens zien. We liggen in een deuk bij deze camperland-versiertruc. We maken het niet al te laat, en verwachten een rustige nacht.
Maandag 13 juli
De nacht was inderdaad heel rustig op de camperplaats in Temse. We zijn wakker rond 6u, drinken koffie, ruimen op en kuisen, en vertrekken rond 7u30 naar Sint-Amandsberg.
Bij vertrek nog lozen, en onderweg tanken, en zo is alles in orde. Thuis zwieren we het laatste gerief af en wordt het laatste beetje gekuist, en dan gaat het naar Heestert om de camper in te leveren. Aaargh welkom op de E17! We weten weer waarom we autosnelwegen mijden met de camper.
Herman staat ons op te wachten om ons naar huis te brengen. Rond 11u zijn we thuis, en kan het opruimen beginnen. Dat was onze vakantie van 2020! We zijn tevreden met wat we gedaan en gezien hebben, en blikken met een goed gevoel terug. Binnenkort zet ik hier nog een bericht met eindconclusies. Voor de rest: welkom in mijn traditionele post-vakantie zwarte gat.
Zeg het eens?