Jeugdherinneringen

Bij Flavie zag ik deze tag, die ik bewaarde voor toekomstig gebruik. De toekomst is vandaag. Het verleden in dit blogbericht.

In welk jaar ben je geboren?
1968

Heb je foto’s van jezelf van toen je jonger was?
Er zijn behoorlijk wat foto’s van toen ik klein was. Het was een beetje moeilijk kiezen, maar ik ga dan toch maar voor deze babyfoto. (do we see Pipa? Hell yes we see Pipa!)

Welke tv-shows keek je als kind?
Als kind keek ik niet veel televisie. Ik herinner me vooral televisie kijken van bij mijn grootouders, toen ik naar zo van die Scandinavische films mocht kijken. Samen op het eiland Zeekraai! Pelle! Bootsman! En ‘s avonds met mijn grootouders naar de televisie kijken. Mies Bouwman. Willem Ruis. Ron Brandsteder. Heel veel Nederlandse televisie (mijn grootmoeder vond dat die Hollanders zoveel mooier praatten, en hun Engels was zoveel beter! Lichte aanbidding voor Nederland aldaar). Te land, ter zee en in de lucht! Spel zonder grenzen! Maar voor de rest: weinig. Begin jaren 80 hadden we zelfs geen televisie meer, en dat vond ik eigenlijk ook echt niet erg.

Wat wilde je vroeger worden als je later groot was? En wil je dat nog steeds worden?
Ik kan me niet herinneren dat er iets was waar ik van droomde als beroep. Ik speelde wel vanalles, bijvoorbeeld dat ik mijn eigen restaurant had (met een serviesje, een zelf opgesteld menu en eten uit de moestuin), maar daarvan dromen deed ik niet.

Laat een filmpje zien van jezelf toen je jonger was.
Foto’s waren er wel, maar filmpjes, die niet.

Wat was je favoriete speelgoed toen je een kind was?
Mijn pop Nella (of Nelleke) was favoriet, ik heb heel veel met poppen gespeeld. En met lego. En getekend. En er was een viewmaster. Een kaleidoscoop. Nep-barbies maar die waren wel leuk. En boeken, véél boeken.

Wat is het meest gênante dat je ooit gedaan hebt als kind?
We hadden familie wonen in Tsjecho-Slovakije, en die kwamen heel af en toe op bezoek. Dat was een hele toestand, want de regels waren streng. Zij brachten kristallen dingen mee van ginder, en namen Nesquick, bananen en appelsienen mee terug. Waarvoor ze dan ook een voorraad drank hadden om de grenswachters om te kopen. Mijn grootmoeder had snoepjes zitten in zo’n kristallen pot, en ooit heb ik het deksel daarvan gebroken. Ik durfde uiteraard niet zeggen dat ik dat gedaan had, bang voor grootmoeders toorn. Dat werd uiteindelijk een heel drama.

Lees iets voor dat je geschreven hebt toen je een kleuter was.
Kleuters te onzent kunnen nog niet schrijven, wat uitzonderingen te na gelaten. Ik was niet zo’n uitzondering.

Drie liedjes die je als kind geweldig vond.
Naar het schijnt stond ik in mijn park “Buffalo, Buffalo, AA Gent” te scanderen, maar is dat een liedje? Verder herinner ik me weinig kinderliedjes. Ik herinner me wel dat als ik ziek was, ik muziek mocht kiezen van mijn ma om naar te luisteren. En dan koos ik Thijs Van Leer. Mijn ma had daar een plaat van, maar ik weet niet meer welke. Of De Pastorale van Ramses Shaffy en Liesbeth List, dat vond ik ook prachtig. En natuurlijk De vogel van Tim Visterin.

Wat was het grappigste waar je je ooit als verkleed hebt met Carnaval/Halloween
Wij waren zo niet aan verkleden, ik herinner me niet echt iets.

Vertel iets grappigs wat je hebt meegemaakt als kind.
Ik ging eens om brood, met de fiets. Naar de bakker in de Botestraat. Fietste ik terug, met het brood in mijn hand aan het stuur. Scheurde die broodzak toch wel open zeker? Alle sneetjes brood tegen de grond. En ik maar oprapen. Kwam ik thuis met een brood dat op de grond gelegen had… natuurlijk moest dat in de vuilbak!

Zijn er speciale dingen die je hebt bewaard van toen je een kind was?
Ja, de hierboven vermelde pop Nella, en de beer waarmee ik altijd geslapen heb.

Zijn oogjes en neus is hij kwijt, en hij is ettelijke keren hersteld, maar ik heb ‘m nog. Het dekentje van de pop breide ik zelf als kind. En zo heb ik nog wel wat dingen.

Wat is iets geks dat je altijd deed als kind?
In mijn haar draaien? Maar ja, als kind… als ik langer haar heb, doe ik dat nog.

Wat is het engste dat je je kan herinneren wat je hebt meegemaakt als kind?
Het engste wat ik me kan herinneren. Ik herinner me heel goed dat ik eens achterna gezeten ben door een grote hond. Uiteindelijk liep ik in cirkeltjes en hapte de hond naar me. Gelukkig kwam toen het baasje en kreeg die de hond onder controle. Dat ik niet zo’n hondenliefhebber ben, heeft daar wel een beetje mee te maken.

In welke opzichten is de wereld nu anders dan toen je een kind was?
Was de wereld eenvoudiger? Misschien wel. Ik ben niet zo’n “vroeger was het beter” mens, maar er zijn toch dingen die ik mis. Het Frankrijk met de rommelige boerenerven en de R4’tjes. De stilte. De hond die blafte in de verte en verder niets, een geluid dat maakte dat je je zo eenzaam kon voelen. Niet altijd bereikbaar moeten zijn. Fietsen in de zon tussen de velden zonder grote weg op de achtergrond. Transistorradio’s. De jongen die de speciale namiddageditie voor de Tour van Het Volkske kwam rondbrengen, waarop mijn grootvader zat te wachten, in een rieten zeteltje aan de overkant van de straat, in de schaduw. De visboer die onverstaanbaar in zijn megafoon toeterde. Het openluchtzwembad, toen helemaal anders dan nu. De mooie auto’s. Tegelijkertijd zijn er veel dingen van nu die ik niet meer zou willen missen.