Haken, de prehistorie

Mijn zotte inval om opnieuw te gaan handwerken, en mijn projectjes online te zetten, noodzaakt enige uitleg, vermoed ik zo. Want ik neem aan dat er nogal wat mensen zijn die begot niet weten waar dit nu ineens allemaal vandaan komt.

Mijn grootvader, die hield van de koers. En mijn grootmoeder, die hield van handwerken. En ik ga ervan uit dat die dingen in de genen kruipen, want ook ik hou van de koers, en mijn moeder, oudste zus en ik houden ook van handwerken.

Mijn grootmoeder, die deed alles wat je je maar kon indenken. Kleren naaien, breien, haken, macramé, smirna… en wellicht nog vanalles. Ze was altijd bezig, zo herinner ik het me toch. En hier in huis vind je nog wel wat relieken.

Gaande van een klein kadertje:

Over een gebreide poes (ik dacht toch dat mijn grootmoeder die maakte, het kan ook mijn ma geweest zijn die ze gebreid heeft):

En een sjaal die mijn grootmoeder voor me haakte. Ik draag hem momenteel niet meer, maar ik kan het niet over mijn hart krijgen hem weg te doen:

Als laatste een sprei, die mijn grootmoeder ook voor me haakte. Momenteel in gebruik op het bed van mijn dochter, maar het is wel de mijne!

Ook mijn ma deed veel handwerk, en doet dat nog steeds. Breien, breien op de breimachine, en borduren. En haken. Mijn oudste zus kon de mooiste dingen maken. Poppenkleertjes, zonder patroon, gewoon op het gevoel. Naaien, breien, kinderkleren, grotemensenkleren… vanalles.

Wat ik zelf allemaal eerder maakte, daar ga ik morgen mee verder. Voor vandaag is het genoeg geweest!

Verwante Berichten:

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: