Throwback Thursday: 20 jaar in foto’s (week 21)

Braafjes 7 foto’s deze week, niet meer.

20 mei 2005. Receptie voor Herman zijn 65ste verjaardag. Een ongenode gast.

0520_2005

21 mei 2004. Ik ging afscheid nemen van het huis van mijn grootouders, en maakte veel foto’s. Daar ben ik nu best wel blij mee. De keuken. Ik weet nog perfect wat waar zat in mijn kinderjaren. De snoepjes (taaikes) in het kastje met de valdeur helemaal links.

0521_2004

22 mei 2017. Een mooie lentedag aan de garages.

0522_2017

23 mei 2017. Het is moederdag geweest. Ik kreeg tot mijn groot jolijt een slow cooker. Dat zag er toch wel lekkere uit hè.

0523_2017

24 mei 2012. Een foto gemaakt door Meneertje Mertens. Portus Ganda.

0524_2012

25 mei 2017. Zo gaat dat soms, supporteren voor de 1000km-fietsers voor Kom op tegen Kanker.

0525_2017

26 mei 2003. Janna kon zich best wel inleven in haar rol.

0526_2003

Elke donderdag duik ik in mijn fotoarchief. Fotoarchief dat 20 jaar teruggaat en vrij nauwkeurig bijgehouden is. Ik probeer bij elke dag van de week een foto te voorzien, uit een willekeurig jaar.

Verwante Berichten:

6 reacties

  1. Zo fijn dat je foto’s hebt van het huis van je grootouders! Heb ik soms wel spijt van, dat ik dat niet deed toen mijn grootvader overleed (net zoals dat ik die ene kast die hij zelf maakte en ik eigenlijk supermooi vond, niet meenam, maar ja, ik woonde nog thuis en waar had ik die moeten zetten enzovoort. Terwijl ik nu denk, verdoeme toch, al had ik ze op zolder gezet toen, dan was ze tenminste niet definitief weg). Ik heb de beelden nog in mijn hoofd natuurlijk, maar toch…

    1. Ik ben daar inderdaad heel erg blij mee. Ik heb er nog veel meer, ben het hele huis doorgelopen en heb foto’s gemaakt. En van de tuin ook, die was al lang niet meer zoals ik hem kende als kind, maar toch. Ik heb bewust niet veel overgehouden uit het huis, maar op het allerlaatst heb ik toch besloten een kastje te houden dat in de kamer van mijn grootvader stond. En eigenlijk ben ik heel blij dat ik dat gedaan heb. Een kastje met geschiedenis. Het is zo, je hebt de beelden in je hoofd, voor altijd. Die foto’s geven het dat beetje extra.

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: