Colette patterns – Mabel rokje

Ik was van plan om mijn blog in stille vakantiemodus te laten tijdens de kerstvakantie. Maar toen werkte ik wat kledingstukken af, maakte foto’s, ging eens door mijn reeds gemaakte foto’s en botste daar op een mapje “zwart kleed”. Hm, maakte ik een zwart kleed? Euh? Oh ja, juist, dát kleed! Was ik helemaal vergeten. En toen dacht ik, ik maak toch een aantal blogposts over de kleren die ik de afgelopen maanden maakte en niet blogde, alleen al voor mijn eigen archief. Dat ik kan opzoeken en terugzoeken. Maat, stof, eventuele problemen of verbeteringen… anders is dat allemaal snel vergeten. Dus here goes. If you don’t care, skip these blogposts, ze zijn in de eerste plaats voor mezelf.

Ik heb nog flink wat credits voor Colette en Seamwork patronen, en schafte daarmee een aantal simpele patroontjes aan. Allereerst: rokjes! Een eenvoudig recht rokje in stof die rekt: het Mabel rokje. Snel gemaakt, makkelijk om te dragen. Ik naai dezer dagen bij voorkeur uit mijn stoffenvoorraad, en deze rokjes zijn ideaal om overschotten weg te werken.

Als eerste maakte ik een rokje uit een overschot sweaterstof van een broek van Milan. Ideale stof hiervoor. Ik begon met de bleke stof, om te zien of het goed zat qua maat.

Voor de Colette patronen bestaan een hele hoop sewalongs, ook voor dit rokje. Het is supermakkelijk, maar wat extra uitleg kan nooit kwaad. Het rokje is heel simpel om maken maar toch mooi afgewerkt met een nette boord.

Ik gebruikte de Amerikaanse maat 10, en de eenvoudigste versie zonder blinde sluiting (ik heb me te pletter gezocht maar vind de correcte vertaling voor “placket” niet).

Tevreden van de maat en pasvorm, alleen een beetje aan de korte kant, volgende versies doe ik er een zoomlengte bij. Dit zal een zomerrokje worden.

Volgende versie in blauwe sweaterstof (al eveneens een overschot van een broek voor Milan), met valse knopensluiting deze keer. Beetje langer gemaakt dus.

Het knopenpat is leuk om maken. Ik gebruikte allemaal verschillende knopen die ik eens bij de Action kocht.

En ik amuseerde me met het maken van knopenfoto’s.

Derde versie in zwarte punta di roma waarvan ik een voorraadje liggen heb. Stevige tricot voor een rokje. Ook met knopen. Voor het aanzetten van de knopen testte ik eindelijk eens deze functie uit op mijn naaimachine en ik was heel enthousiast: dat marcheert fantastisch, en gaat dus veel sneller dan manueel knopen aanzetten (iets wat ik daarnaast en daarbuiten ook niet bepaald graag doe). Wat een luxe!

Opnieuw knopen dus, deze keer mooie houten knopen uit mijn verzameling.

Er zit nog een overschot paarse punta di roma in mijn vooraad, ik overweeg daar ook nog zo’n rokje uit te maken.

Trouwens: voor elk nieuw kledingstuk in mijn kleerkast, gaat er eentje uit. Ofwel om weg te doen, ofwel om te ontmantelen en de stof nog eens te recycleren, ofwel voor de geefkast van Compagnie De Sporen. Met dit stapeltje rokjes ben ik heel tevreden!

Verwante Berichten:

5 reacties

    1. Yep, lijkt me een uitstekend goed voornemen. Volgende week nog een Colette patroon op mijn blog trouwens. En ik ga eens een jas maken met een Seamwork patroon. Met nepbont. Ahum. Alleen de moed samenrapen om daaraan te beginnen. En ik ging eigenlijk nog een cape maken ook.

  1. leuke rokjes, en zo zonder rits toch??? dit geeft mij goesting om hieraan ook te beginnen.
    Nog een vraagje, hoe groot is die cutting mat dit je liggen hebt (en waar heb je ze gekocht???). Tot nu toe doe ik alleen kleine dingen op een kleine mat, maar een grote lijkt me ook wel heel handig, misschien zou ik ééntje moeten zoeken die heel mijn naaitafel bedekt.

    1. Yep, rokjes zonder rits. Ik mail je even nog daarover.
      Cutting mat is 90 op 60 cm, en ik kocht ze bij amazon.de. Heel content van! Beetje wennen, snijden met een rolmes, maar het begint goed te gaan.

Laat een reactie achter bij Satur9 Reactie annuleren

%d bloggers liken dit: