Black is beautiful – selfish sewing

Ik blijf het wat moeilijk hebben om me vooruit te sleuren. Weinig courage, weinig zin. Moeilijk om me in gang te trekken. Ik duw dingen voor me uit, ik  moet mezelf pushen om dingen te doen. Van simpele dingen als uit mijn zetel geraken om me te wassen en aan te kleden, tot ook grotere dingen. Het vergt meer overtuigingskracht. Bloggen ook, ik moet mezelf dwingen. Maar tegelijkertijd wil ik dat bloggen ook helemaal niet loslaten, dus here goes. In lo-fi version, ik had geen zin om foto’s te maken, sommige zijn gemaakt met de telefoon, andere met de camera.

Naaien is één van de dingen waartoe ik mezelf niet moet pushen, daarvoor kom ik nog altijd met gemak uit mijn zetel (net zoals voor breien en lezen, maar daarvoor moet ik niet uit mijn zetel).

Ik had een hoofd vol plannen voor zwarte en effen dingen voor mezelf. En kant, dat wou ik ook gebruiken. Het effen paarse rokje was er al, daarna volgde een shirt in zwarte dunne tricot. Ik liet het kant maar zo, want de stof was te dun en ik voorzag problemen bij het verwerken, en dat was ook zo. Het werd een gewoon, simpel shirtje nagemaakt naar een favorietje uit mijn kleerkast. (on closer inspection is onderstaande foto een foto van het grijze shirt hieronder, maar och ja, het zwarte is gewoon hetzelfde maar in het zwart dus laat ik het maar zo).

Waarna ik nog eenzelfde shirtje maakte in een overschotje grijze stof dat ik nog had liggen.

Met nog een overschot stof maakte ik daarna een Deer & Doe shirt met korte mouwen, waaraan ik achteraan knoopjes toevoegde. Ik zie dat graag, shirts met knoopjes achteraan.

Waarna ik me volledig smeet, en een shirt maakte (ook al met het Deer & Doe patroon) waar ik supertevreden van ben. Zwarte punta di roma, en op de rug een deel in kant. Vermits ik werk met wat er in mijn schuiven zit, was het een beetje puzzelen. Ik had net niet genoeg punta die roma, waardoor het deel in kant wat te groot is. En van het (fantastisch mooie) kant had ik niet voldoende om de rug in één stuk te doen. Twee stukken aan elkaar genaaid dus. Van de nood dan maar een deugd gemaakt, en een leuk knoopje toegevoegd bovenaan. Diep nagedacht en raad gevraagd over hoe ik de hals zou afwerken. Uiteindelijk kwam ik erop uit dat ik in mijn magische voorraad nog een stuk elastische biaisband had, en zo kon ik dit heel mooi afwerken. Van afwerking gesproken: alle naden zijn nog eens mooi platgestikt.

Waarna ik nog een shirtje maakte volledig in kant, om boven een zwart shirt te dragen. Weer het Deer & Doe patroon gebruikt, maar de zijkanten recht getekend. Beetje gesukkeld met de afwerking. Uiteindelijk heb ik een zwarte smalle biaisband in de zomen gestikt, en dat ziet er redelijk uit. Maar toch, ik ben al tevredener geweest.

Verwante Berichten:

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: