Ik dacht, ik doe dat ook eens, die 10 years challenge, zoals ik het zag op Goofballsworld en Boston, Baby! en Samaja. Maar mannekes toch, wat moet ik graven in mijn geheugen om me te herinneren hoe het ging in de eerste maanden van 2009. Ik weet vooral wat er toen nog niet was, wat ik toen nog niet deed. Wat ik wel deed, geen idee! Erg hè.
2009
- Het jaar dat Meneertje Mertens en ik 2 jaar getrouwd waren. Allez, in september toch.
- Het jaar dat we hier met 4 kinderen woonden. Bakje vol. Simpel was het allemaal niet, da’s wel zeker.
- Ik moet zwaar in mijn geheugen graven, maar ik denk dus dat Janna dan naar het het Atheneum van Gentbrugge ging, Milan naar het HTISA in de Holstraat, en Jens en Lies op De Wijze Boom zaten.
- Het was volop beugelperiode. Janna was er zowat vanaf, Milan moest eraan beginnen.
- Mijn blog leert me dat ik toen nog volop korte berichtjes schreef, vaak over muziek, over media en politiek ook, en af en toe ging ik ietske dieper graven.
- Het was het jaar waarin mijn zus ziek werd, een zware diagnose kreeg en goed een half jaar later overleed. Maar dat wisten we in het begin van het jaar nog niet.
- Begin 2009 wisten we op het werk wel al dat we moesten verhuizen. Een verhuis waar ik uiteindelijk wel blij mee was: we verhuisden naar de Dampoort, op luttele minuten fietsen van thuis.
- Het feit dat ik me van het begin van 2009 niet erg veel herinner, wil vooral zeggen dat het leven toen rustig kabbelde.
2019
- In september 12 jaar getrouwd met Meneertje Mertens. Time flies when you’re having fun.
- We zakten van 4 inwonende kinderen naar 1. Kinderen die afstudeerden en gingen samenwonen (de volgorde was niet bij elk kind hetzelfde), eentje die bij zijn mama ging wonen. Eén volhoudertje is nog steeds bij ons.
- Eentje werd journalist, eentje werd elektricien, eentje werd magazijnier/operator, eentje studeert nog.
- De familie breidt uit, met schoonkinderen en kleinkinderen.
- Mijn hobby’s breidden ook uit (breiden ook uit?) met haken en naaien en breien. En fietsen.
- Stoppen met roken deden we ook. Al meer dan 5 jaar. Nog altijd trots op.
- Mijn blog veranderde veel. Qua onderwerpen, qua lay-out. Er moest af en toe een serieuze dip overwonnen worden (vooral in 2010 was het hier heel stil), maar van opgeven was nooit sprake.
- In die 10 jaar kwam er meer rampspoed op onze weg dan ons lief was. Mijn zus overleed, mijn schoonzus verloor een kindje, ik werd zelf ziek, ik raakte mijn werk kwijt, de mama van Jens en Lies overleed, de premature geboorte van Pipa was ook niet te onderschatten… maar hey, we zijn er nog, en we doen dapper verder.
- Farmaka is niet meer. Ik ben werkzoekend, en zoekend, kan je wel zeggen.





Zeg het eens?