Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
We beginnen de week op zaterdagochtend met mijn verjaardag. Meneertje Mertens heeft mijn zetel versierd, leuk!
We gaan eens langs bij mijn ma en Herman, gaan Chinees halen bij Hoo-Mee (lekker!) en verder valt er weinig speciaals te vermelden. Een aangename, rustige dag, meer moet dat niet zijn.
Oktober en november zijn hier verjaardagenfestival. Op maandag is het aan mijn schoonvader, die wordt 85. Hiep hiep hoera! We gaan samen eten in brasserie Den Hert in Buggenhout.
Dinsdagochtend. Een mooie ochtend met een volle maan. Zo mooi dat ik Meneertje Mertens vraag om eens te komen kijken. De foto is een zeer flauw aftreksel.
We gaan het graf van mijn grootouders onderhouden.
Het resultaat.
Woensdag rijden we naar het Medisch Centrum Evergem (satelliet van het AZ Sint-Lucas, dichter bij ons) om bloed te prikken bij Meneertje Mertens. Eerste keer dat we daar komen. Blijkt na wat gepalaver dat het bloed prikken daar niet kan. Het is een groot onderzoek 100 dagen na de stamceltransplantatie, 9 buisjes, waarbij een aantal tests zitten die meteen uitgevoerd moeten worden. Het bloed moet in het ziekenhuis geprikt worden. OK dan! Heel ons planning naar de wuppe. ’s Middags hebben we afgesproken met vrienden voor de lunch, we zijn veel te vroeg en doen nog een toeristisch toerke met de auto. Onder andere over de gloednieuwe piramidebrug op de R4. Knappe brug.
Waarna we naar Brasserie Hünkar in Lovendegem rijden. We hebben er afgesproken met vrienden voor de lunch. Ja, de laatste tijd doen wij niet anders dan op restaurant gaan! Ik drink er de lekkerste mocktail die ik tot nog toe geproefd heb. Virgin Passion Martini, met passievrucht, vanille en limoen. Onwaarschijnlijk lekker!
Het eten is ook heel lekker.
Na de lunch in aangenaam gezelschap rijden we naar het ziekenhuis, waar verder probleemloos bloed geprikt worden. Ondertussen bellen ze van DD Mobilhomes, we zijn toch niet vergeten dat we een mobilhome mochten komen oppikken? Haha, natuurlijk niet, as if! (en voor alle duidelijkheid: dit is NIET onze nieuwe mobilhome. Die is nog niet klaar. Dit is een tijdelijk exemplaar, dat we mogen gebruiken omdat we ECHT WEL WEG willen. O.a. ook voor plannen die nog moeilijk uit te stellen zijn).
Kijk, klassieke foto. Happy Meneertje Mertens die het erf van DD Mobilhomes afrijdt!
Gaat hij nog harder kunnen lachen als we er met onze eigen camper vertrekken? Ik weet het niet. Haha.
Thuis doe ik nog het doosje pralines open dat ik van mijn vriendin kreeg en OH. MY. GOD! Die zijn zohohohoooooo lekker! We savoureren er elk eentje.
Wat hier op de achtergrond ook speelt, is dat Suzi ziek is. Ze belandt zaterdagnacht in het ziekenhuis, en wordt echt wel heel zwaar ziek. Moeilijk om aan te zien, zo’n klein prutske zonder fut en zonder glimlach. Maar tegen woensdag begint ze er bovenop te komen, en keert ook het guitige snoetje terug. En op vrijdag mag ze naar huis. (foto door Janna in het ziekenhuis)
Donderdagochtendlijke foto van de tijdelijke camper, een Crosscamp. (wellicht niet deze, maar hij lijkt er wel heel hard op)
We potteren wat thuis, doen boodschappen, en rijden in de namiddag naar mijn ouders. Wij onnozele soepkiekens waren vergeten dat we voor de consultatie bij de hematologe donderdag geen auto hebben, die staat bij DD Mobilhomes. Beetje gezocht hoe we dat konden oplossen, en uitgevist dat er ook een parking is voor voertuigen hoger dan 2 meter bij het Sint-Lucas. Maar dan stelt Herman voor dat we tot bij hen rijden, en vandaar met hun auto naar het ziekenhuis rijden. Er is lang niet mee gereden, en hij is content dat we er eens mee rijden. Goed plan.
Bloed prikken, en dan wachten, met een koffie. Kijk eens hoe die held kan lachen.
Onderweg van de cafetaria naar de consultatie komen we Marie de begeleidingsverpleegkundige nog tegen, altijd leuk, zo’n lieve dat dat is! Het verdere relaas van de resultaten van de scan las je hier al.
Tegen 8u zijn we thuis, redelijk uitgewoond maar wel blij, tevreden en opgelucht.
Vrijdag spenderen we de dag met het inladen van onze tijdelijke vakantiewoning.
Waarna we op pad kunnen. Bliss!
We halen Pipa op, en vertrekken naar RCN De Flaasbloem in Chaam. We hebben daar een kampeerplaats gereserveerd met een boomhut. Voor de rit heeft opa voor een tablet met spelletjes gezorgd, want op vrijdagavond aan het begin van de herfstvakantie langs Antwerpen moeten, is niet echt een cadeau.
We rijden via de Liefkenshoektunnel, volgen braaf Google Maps die ons in Lillo de autosnelweg afstuurt. Wellicht om file te vermijden, maar daarin worden we tegengewerkt door verschillende bruggen die open gaan om schepen te laten passeren. Bij de eerste komt een vrouw overal melden dat we maar beter omkeren, we gaan er lang moeten wachten en er is een andere weg. Eerst wachten we nog wat af. Het zijn wel mooie beelden, in de zonsopgang in de haven.
Eén van de langsvarende, euh, vaartuigen.
Mooi, toch?
Na wat omzwervingen rijden we de E19 op, stoppen we op de parking in Brecht om een sandwichke te eten, en zijn dan op een half uurtje in het vakantiepark. Waar de receptie gesloten is, het pikkedonker is en we niet goed weten waar we moeten zijn, maar we belanden op de juiste plek.
Veel doen we niet meer, tandjes poetsen en slapen. Pipa in het hefbed, en dat vindt ze een heel avontuur. Content gaat ze slapen.
Tot volgende week!
Zeg het eens?