Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Vrijdagnacht, of vrijdagavond eigenlijk, tijdens de zware storm/onweer, sneuvelde een deel van de afsluiting tussen ons en de buren. Ik kreeg nog een berichtje van de buurvrouw, maar lag al in bed. ’s Ochtends konden we de schade eens monsteren.
Dat ziet er wel spectaculair uit hè? Babbeltje met de buren, er moet een nieuwe afsluiting komen, wat geregeld moet worden met de eigenaar van ons huis. De buren nemen direct contact op met haar, en ze gaat eens langskomen. Wat ze ’s avonds ook doet.
Ondertussen heeft onze buurman (na het nemen van de nodige foto’s) de boel netjes opgeruimd. Hij wil niet dat Meneertje Mertens helpt, en fixt het allemaal alleen. ’s Avonds ziet het er allemaal al veel minder dramatisch uit.
Zondagmorgen kruipen we vroeg uit onze nest om eens naar de kreken te rijden. De kortste nacht van het jaar, jaja, dat is vroeg opstaan. Maar wat is het heerlijk.
We rijden naar de de Oostpolderkreek in Sint-Laureins, naar de palingbelevingsplek (welja), waar een fotogenieke lange steiger is.
Nu moet je weten, we zijn dus op pad op een godsonmogelijk uur tijdens de kortste nacht van het jaar, om foto’s te maken. Blijkt dat ik de juiste lens niet mee heb, mijn 105mm lens zat nog op mijn toestel en ik had dat dus niet meer gecheckt. En, tot overmaat van ramp, heb ik ook het plakketje van mijn statief niet mee, en kan ik in het begin alleen maar onscherpe foto’s maken. Ja. Typisch. Gelukkig was Meneertje Mertens niet al te kwaad op me, haha. (en de foto’s met de Nikon heb ik weggegooid want ze leken nergens naar)
We hebben er dan maar een uitgebreider verkenningstochtje van gemaakt naar andere kreken in Sint-Laureins.
De Hollandersgatkreek.
Aan de andere kant van de weg de Blokkreek.
Ik vind dat daar dus echt fantastisch hè. Geen woning te zien, geen mens te zien, za-lig.
We proberen binnenkort eens terug te komen. Mét juiste lens en plakketje!
En toen was het the week from hell hè. Met op maandag een foto van een lege parking. Het was 7u of zo. En de zomervakantie nadert. Het wordt overal rustiger.
En van mijn ontbijt terwijl Meneertje Mertens in het PET/CT-centrum was. De chocoladekoek heb ik niet opgegeten, die was voor Meneertje Mertens, hij moest nuchter blijven. Onder mijn bord lag een zakje om die in te steken.
Donderdagvoormiddag was ik bij dit grappige Suusje, zo’n flinke meid. Ze is superveel gegroeid en ook bijgekomen, doet al vanalles en is heel actief. We hadden veel plezier samen.
Vrijdagmorgen gaan we naar het kraam van Vincent’s groenten en fruit, op het terrein van Soens-Criel Transport in Lembeke. Daar staan ze sinds kort elke vrijdag. Vorige week waren we geweest en heel enthousiast terug thuisgekomen, betaalbaar maar ook héél vers en lekkere groenten en fruit. Hoe belachelijk is het niet dat het om 8u al 27 graden is?
We komen terug thuis met een bak vol groenten en fruit voor 22,5 euro. Niet mis.
Meneertje Mertens maakte vorige week een soort tapas-bordje met allerlei lekkers op, schitterend idee wat ik nu toepas tijdens deze hete dagen. Nul zin om te koken, maar zo eten we toch wel lekker en ook groentjes en fruit. Het smaakt!
Zeg het eens?