Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
De week start met een dagje Parijs. Dorothé vroeg of ik daar nog over zou schrijven: dat doe ik binnenkort.
Maandag is de pet scan van Meneertje Mertens. Nuchtere maag vereist, met uitzondering van water. Dat moet. Ik ben een beetje solidair, met uitzondering van koffie. Dat moet. Ik ga in de bistro van het ziekenhuis ontbijten en lezen terwijl Meneertje Mertens door de scanner gedraaid wordt, in het zakje zit een chocoladekoek voor hem. Het resultaat van de scan is heel bemoedigend, dat weten jullie al.
Dinsdag en woensdag zijn er noemenswaardige feiten noch foto’s, behalve wat screenshots van de bezoekerscijfers van mijn blog die helemaal door het dak gaan, eerder verdacht want heel veel uit Amerika en Hong Kong, het is redelijk hallucinant eigenlijk. Ik overleg even met mijn IT-man, er is verhoogde bot-activiteit maar niks om mee in te zitten, want ze geraken duidelijk niet binnen. Goed.
Donderdag rijden we eens naar het Koppenbergbos, in de hoop nog boshyacinten te vinden. Ik vind een goed plekje om te parkeren boven op de berg. Een fantastisch plekje eigenlijk, ondanks de smalle toegangswegen gaan we dit toch onthouden voor een tripje met de camper volgend jaar. Overdag dan wel, je mag er niet overnachten. Maar het is zalig.
We maken een heel kort wandelingetje.
We vinden nog boshyacinten, hoewel hun einde duidelijk al in zicht is. Het licht is heel fel, maar ik denk dat ik toch wel wat mooie foto’s heb. Meestal foto’s van dichtbij, van de vele bloemen tussen de bomen is al een stuk moeilijker. Ben ik nog lenig genoeg om foto’s te maken? Dat lijkt wel zo, hehe.
Ik heb een beetje spijt dat we niet vroeger op de dag gekomen zijn, en dat proberen we op vrijdag op te lossen door nog eens een tripje naar het Koppenbergbos. We hebben wat vertraging, want deze voorligger jaagt zich niet op en stapt parmantig voor ons. Eerder werden we ook al opgehouden door een eekhoorntje dat onderweg was naar zijn werk in een boom.
Deze keer is het… mistig.
We wachten nog wat tot het eventueel zou uitklaren, maar dat doet het niet, uren wachten, daar hebben we nu ook niet echt zin in.
’s Middags gaan we naar Brasserie Lijn 58, om het goede resultaat van de scan te vieren. Het weer is prachtig en we kunnen buiten op het terras zitten. Met een aperitiefje.
Het eten is heerlijk. Ik denk dat ik nooit eerder zo’n lekkere scampi’s in look at.
Het weer is ook heerlijk. Zo’n mooie blauwe lucht!
’s Avonds lijkt die hemel op een schilderij.
Heb jij ook al genoten van dat mooie weer?
Zeg het eens?