Chemokuur 3

Begon maandag 3 weken geleden. Er was gesproken over deze kuur als dagopnames te doen, omdat Meneertje Mertens de behandeling goed verdraagt. Maar we waren dat uiteindelijk toch niet zeker, want we moesten maandagochtend om 8u toch op de afdeling zijn, straat 47. Dus gepakt en gezakt met wat we nodig hadden voor een verblijf, stonden we ter plekke. Om zeker te zijn.

Het lastigste van die dag was toch wel weer: net als bij het begin van de chemo, viel Janna haar operatie (de tweede) net op hetzelfde moment. Die is zó acuut, dat we daar eigenlijk meer stress van hebben. Het ging gelukkig wel goed, maar het duurde allemaal erg lang.

Het was (zoals we wisten) een lange dag, met wachten op resultaten van de bloedtesten, wachten op de “go” van de dokter, en vier zakken chemo. Alles verloopt vlot, en ikzelf vind het wel fijn om die lange dag op een gewone kamer te mogen doorbrengen, de zetel is er comfortabeler.

De psychologe komt eens langs, het is altijd fijn babbelen met haar.

We zijn pas na 6u terug thuis, hebben gemakkelijk eten in huis dus dat is niet erg. We nemen het zoals het komt. Je opjagen heeft geen zin, dat verandert niks aan de zaak. Als je in een ziekenhuis bent, is de tijd niet meer van jou, maar van het ziekenhuis. Het geeft meer rust in je hoofd om je daarbij neer te leggen, in plaats van je te verzetten.

Dag twee, met één zak chemo, maar ook met nog een middel tegen de misselijkheid, de cortisone en het spoelen tussendoor, dat alles samen neemt ook nog makkelijk 4u in beslag. In de dagkliniek op een tweepersoonskamer, we treffen een dame uit Deinze naast ons. Tijdens een tochtje op zoek naar iets om te eten, tref ik een bekende in een open wachtzaal onderweg. Iemand die ik eerder ook al bezocht toen zij in het ziekenhuis lag. Toch zot dat de wereld zo klein is dat je dan op elkaar botst.

Dag drie weer een eenpersoonskamer met mooie muurschildering. We moeten er later zijn, en zijn eigenlijk vrij snel weer weg. Er is (voor mij) zelfs tijd over voor een kort fietstochtje en foto’s maken in de tuin.

Het mooie weer houdt aan, en daar genieten we best wel van. Buiten eten, in de tuin zitten, fietsen, foto’s maken, bezoek van Sara en Milan en Alice ontvangen, dat deels ook buiten kan. Bring on the warmer weather, zodat we veel buiten kunnen.

Maandag is nog een schitterende dag met foto’s in het arboretum. We hadden gedacht samen tot daar te fietsen, het is maar 4 kilometer en alles is dicht bij elkaar, maar zoals de vorige keren zakt het goede gevoel van Meneertje Mertens op maandag in elkaar, en kan hij niet mee.

Volgen een paar slechtere dagen met last van zijn spijsvertering (wat misselijkheid maar niet meer dan dat, wel last van zijn maag en darmen), tintelende en voze vingers, last van wondjes in zijn mond, grote vermoeidheid.

Tegen woensdag voelt hij zich flauw en slapjes, wat leidt tot de uitvinding van een nieuw woord: flapjes. Ik voel me flapjes. We voelen al aankomen dat er een transfusie van bloedplaatjes zal komen. Ook het feit dat zijn stem steeds heser wordt, wijst in die richting.

Donderdag is er een controle-afspraak in het ziekenhuis. Bloedonderzoek wijst uit dat zijn witte bloedcellen héél laag staan, nog lager dan de vorige keren. Dus: bloedplaatjes. Die moeten deze keer nog aangevoerd worden, want ze waren niet op voorhand besteld.

Vanaf dan voelt hij zich stelselmatig beter. De goede week komt eraan, letterlijk en figuurlijk.

Maar in die goede week voelt hij zich toch minder goed dan de vorige keren. En de vermoeidheid slaat ongenadig toe. Gelukkig is hij een makkelijke slaper. En snurkt hij niet meer zo hard, haha.

Hij voelt het dat het zich allemaal opstapelt, de vermoeidheid, de toxische stoffen die in zijn lichaam gepompt worden, onvoldoende tijd voor zijn lichaam om te recupereren.

Maar hij doet dat goed, hij blijft zijn vrolijke zelve en we blijven als vanouds zeveren tegen elkaar.

Morgen geen chemo, want paasmaandag. Maar niet alleen daardoor, de timing van de chemo’s wordt stilaan ook meer afgestemd op wat komen gaat, de stamceltransplantatie. Daarvoor hebben we op 29 april onze eerste afspraak.

En na chemo 4, op 20 april, is er een pet scan en dan weten we hopelijk wat meer over hoe de behandeling aanslaat.