Eind januari bezochten we de Mont Saint-Michel. Het had nogal wat voeten in aarde en het was een beetje trekken en sleuren aan onszelve om dat gedaan te krijgen. Maar uiteindelijk vertrokken we toch rond half 10. Vorige week zag je deel 1 van de foto’s, vandaag het tweede en laatste deel.
We eindigden met de hondsbrutale musjes. Daarna besloten we toch maar eens naar de omwalling te klimmen. Het uitzicht daar… mooi!
Er zijn enorm veel hoeken en gaten waar je door kan kijken en telkens diezelfde toren ontdekt.
In de wandeling naar de Mont Saint-Michel valt deze gevel al van ver op.
Binnengluren bij een hotel. De meeste zijn gesloten momenteel. Maar mijn interesse is toch gewekt, ik zou hier wel eens bij zonsondergang en zonsopgang willen zijn.
Nog meer doorkijkjes.
Het weidse uitzicht is supermooi. Waarbij ik toch denk, ooit wil ik hier wel eens bij hoogwater terugkomen. Of bij springtij? Schijnt in de regio hier nogal spectaculair te zijn. Maar nu is er echt geen zuchtje wind.
Vakwerkgevels en verval. Ook hier.
Geen doorkijkje maar een kanonsgat.
Bij het zicht van deze trap besloten we dat het welletjes was geweest. We komen nog wel eens terug om de trappen verder te beklimmen.
Met een blik op de Franse vlag en Maria nemen we afscheid van de berg.
Zeg het eens?