Cap Fréhel

Deel 2 van het drieluik foto’s van onze vakantie in Frankrijk van een maand geleden. Foto’s in groter formaat kan je hier bekijken.

Vandaag: onze uitstap naar Cap Fréhel. Het weer leek nergens naar, maar daar besloten we ons niet al te veel van aan te trekken. Het Fort La Latte was niet toegankelijk, we besloten dan maar in de regen een wandelingetje te maken om te zien of we ergens een uitzicht hadden op de kust. En jazeker, dat was er.

De reeds bloeiende brem vrolijkte de duistere boel een beetje op. En kijk, in de achtergrond staat de vuurtoren in het zonlicht.

We keren terug, en rijden met de mobilhome het korte eind naar die vuurtoren. Het is een prachtexemplaar, heel groot en statig. Links op de foto zie je de oude vuurtoren.

Die ziet er een beetje onderkomen uit.

In de verte zien we een windmolenpark in de oceaan.

We wandelen zo ver als we zien zitten, of toch als ik zie zitten. Ik heb geen zin om me tot aan het eind van de landtong te wagen. Daar staat nog een gebouwtje.

Dat eigenlijk niet écht klein is. Een mens die daar loopt, zet het in het juiste perspectief.

Een meeuw doet een dansje (om wormen te lokken, nemen we aan?) en laat zich gewillig fotograferen.

De zee is ruw, de golven zijn wild, de stroming zie je zo in het water. (klik op de pijltjes, 5 foto’s)

Tot ons grote plezier is er een uitkijkpunt.

Vanwaar je het fort La Latte duidelijk kan zien.

Aan de andere kant, de omgeving in tegenlicht.

Nu de zon schijnt, begint alles er wat vrolijker uit te zien.

Dit is ook een waar vogelparadijs. Niet dat wij veel zien behalve meeuwen (en één aalscholver maar die staat niet op de foto)…

… maar zij hopelijk wel.

Na nog een blik op het fort en het water, trekken we terug richting vuurtoren. De Côte d’Émeraude (smaragdkust) maakt echt wel haar naam waar.

Nog wat foto’s van de vuurtoren.

Dan keren we terug naar de camper, waarbij we toch het Fort La Latte nog een keer zien.

Volgende week het derde deel met de Mont Saint-Michel.