Week in beeld – week 8

Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.

Zondag. Wat begon als een stralende dag, eindigt met sneeuw. Opnieuw lukt het de sneeuw niet om mij naar buiten te lokken, dus blijft het bij een paar foto’s achter glas.

Maandag. Lunch. Met de allerlekkerste tomatensoep met ballekes gemaakt door Lies.

Dinsdag. Foto’s van mondmaskers.

Dinsdag komt Jens langs om mee te helpen met spullen naar het containerpark te brengen. Onze garage ziet er ineens stukken beter uit. Bedankt Jens.

Woensdag. Nieuwe schoenen. Héél lang geleden dat ik nog zo enthousiast en blij was met een paar schoenen. Er hangt een verhaaltje aan vast. Vorige donderdag kwam de hematologe de ziekenhuiskamer binnen, en ik spotte meteen haar schoenen. Een heel heel mooie kleur bordeaux-paars. Mooi! Wat een coole schoenen! Eventjes later werd ze opgebeld en moest ze opnemen. Terwijl ze aan het bellen is, doe ik teken naar Meneertje Mertens, “kijk eens naar haar schoenen”. Ze merkt het op, en vraagt na het gesprek wat er was, en ik: “uw schoenen! Zalig!” Waarna ze ze nog eens showde, en vertelde waar ze ze gekocht had. Toen ze weg was, zei Meneertje Mertens: bestel die gewoon! Haha, dat moest hij geen twee keer zeggen! Op de site stond bordeaux als kleur vermeld, maar ze overtroffen echt mijn verwachtingen en zijn toch eerder paars-bordeaux dus. Zalig! En ze zitten nog goed ook (toch het tweede paar dat ik bestelde, het eerste ging retour wegens nét iets te klein).

Woensdag en donderdag. Een tweede keer probeer ik een truitje te breien voor Suzi. Ziet er goed uit deze keer. De onderdelen zijn af, alle draadjes ingestopt, en ik block de hele boel zelfs, terwijl ik daar echt een bloedhekel aan heb.

Na het blocken puzzel ik de stukken in elkaar, en wat blijkt? De mouwen spiegelen elkaar niet volledig. Godvermiljaardedegodverdju! Echt, zo kwaad op mezelf. En ook: mijn hersenen, wat is daarmee? Waarom kan ik dezer dagen zelfs geen patroon breien? Kleine breakdown, gelukkig is Meneertje Mertens er om mij te kalmeren en gerust te stellen. (en ja, later zegt nog iemand tegen me dat het normaal is dat mijn hersenen minder aankunnen, er ligt wel heel veel op mijn bordje dezer dagen)

Goed, dan wordt er nog een mouw uitgetrokken en loop ik weer vertraging op. Donderdag kunnen we op bezoek bij de familie Fotoschuur, en nemen we een bloemetje mee in plaats van een truitje. Ook goed.

De groten zijn er niet, zo verloopt het bezoekje heel rustig en is er ook geen risico met de hoest van Ottie. Alhoewel we hen graag ook eens gezien hadden. Maar het is beter zo, ook voor Janna. En we gaan hier echt wel moeten aan wennen. Ook Alice (en Milan en Sara) hebben we in geen tijden gezien, omdat ze daar maar blijven hangen in een reeks gezondheidsproblemen, hun afgelopen week was nogal heftig met Alice).

Eindelijk kan Meneertje Mertens Suzi in zijn armen nemen. (foto’s door Mevrouw de Fotoschuur, uiteraard)

Mooi hè. We bewonderen die mooie baby nog eens samen. Wat een lieveke.

In het terugkeren rijden we langs een “dagschotel shop” (automaten) in Evergem. Gigantisch veel keus, heel grote porties (we eten er 2 dagen van, haha) en erg lekker ook.

En uiteraard kocht ik ook een bloemeke voor mezelf.

Ook om foto’s te maken, maar een groot deel ervan is niet scherp. Zucht. Het is precies toch mijn week niet echt. Ik hoop dat jullie week minder frustrerend was?