Het was niet alleen kommer en kwel de laatste tijd. Er was een kleinkind op komst, en dat was een mooi vooruitzicht.
Alleen verliep die zwangerschap niet zo voorspoedig, en moest er door zware complicaties ingegrepen worden.
En zo kwam het dat op dezelfde dag om 8u in het ene ziekenhuis in Gent één van mijn dierbaarsten begon aan een zware behandeling, en in een ander Gents ziekenhuis op exact hetzelfde moment nog één van mijn dierbaarsten via een zware operatie het leven gaf aan ons vijfde kleinkind, Suzi.
Zij werd geboren na 36 weken zwangerschap, woog 2,8 kilogram, en doet het heel erg goed. Ze moest ter observatie vanwege de verdoving naar neonatale, maar lang hoefde ze daar niet te blijven.
Voor mama Fotoschuur (die ook de foto’s in dit blogbericht maakte) was de hele operatie riskanter en zwaarder, en haar herstel zal nog behoorlijk wat tijd in beslag nemen.
Maar we zien een mooie symboliek in de geboorte van Suzi op de dag dat de behandeling van Meneertje Mertens startte. Hij voelt het aan als dat voor elke stap die hij in zijn behandeling zet, dat hij een beschermengeltje heeft dat over hem waakt. Samen met de andere vier kleinkinderen is zij een motivatie om altijd door te gaan.
En zo was maandag een vreselijk spannende dag. We waren zenuwachtiger voor de operatie van Janna en de geboorte van dat kleine hummeltje, dan voor de start van de behandeling. De ontlading was enorm, en na het goede nieuws hebben we gewoon aan elk personeelslid dat binnenkwam, van logistiek over verpleging tot dokter, verteld dat we grootouders geworden waren. Dat maakte de dag een stuk leuker!
En zo zit ik ook al sinds maandag met een liedje in mijn hoofd.
Laat een reactie achter bij SaskiaReactie annuleren