Dinsdag muziekdag. En een samenwerking met Goofballsworld. We spelen muzikale pingpong, we draaien samen door. Elke week borduren we voort op elkaars muzikale keuze, en die keuze kan alle mogelijke kanten uitschieten. Zo wordt het extra spannend!De ondertussen zeer respectabele en vooral leuke playlist kan je vinden op Spotify én op Youtube. Abonneren kan, uiteraard.
Vorige week had ik Hanging on the Telephone van Blondie, waarop Goofball doordraaide met Moskow Diskow van Telex.
Legendarische Belgische klassieker. Ik zocht nog wat verder naar communicatiemiddelen, maar koos dan voor de weg van de minste weerstand: disco! En wat is meer disco dan Le Freak van Chic?
Het gekke is, deze drie nummers kunnen niet meer verschillend zijn, maar komen toch uit dezelfde periode. 1978-1979. Voor mijn muzikale smaak zeer formatieve jaren, waarin mijn zussen (vooral de jongste, 5 jaar ouder dan ik, ik was toen 10-11 jaar) me leerden wat “goed en slecht” was, haha. Telex kende ik pas later, Blondie vonden we de max, Chic vonden we maar niks, en we hebben toen al behoorlijk wat afgelachen met de kleren en de dansjes. Niets wat ons toen verraadde dat deze muziek decennialang bekend zou blijven, en behoorlijk invloedrijk.
Chic is nu een groep die ik nog steeds niet uit eigen beweging zal luisteren, maar ik vind het ook niet slecht, verre van. En ik vind het ook leuk om achteraf Nile Rodgers terug te zien als producer van rockgroepen als INXS bijvoorbeeld.
In ieder geval. Le Freak, c’est chic.
Goofball, ’t is weer aan u!
Nostalgische groet,
Heel leuk nummer van in de tijd dat we nog wel eens uitgingen.
Voor mij vooral throwback naar mijn kinderjaren, en ook naar de kermis, haha.
Waar is de tijd… 🙈
Erg hè 😀
Dat fijne funkgitaartje van Nile Rodgers! Het is grappig, als er in de stad iets te beleven is en er treedt op straat een Chic coverband op, dan staat binnen de kortste keren half bejaard Groningen te swingen. 🙂
Hahaha, daar kan ik me iets bij voorstellen 🙂
Een echt discotheeknummer, heel bekend natuurlijk, leuk voor een keermaar niet te vaak.
Idem hier 🙂
’t Is jammer, maar hier heb ik nog altijd helemaal niets mee.
Het is muziek die me terugbrengt, vele jaren ook… maar dat ik nou kan zeggen dat ik fan was… neuhhh… enne ik ga het nu ook niet meer worden 😉
Idem hier. Echt fan word ik nooit, maar het is gewoon goed en ik word er niet ambetant van als ik het hoor 😀
ah Nile Rodgers was headliner op Marktrock vorige zomer…maar ik ben al op de leeftijd dat ik naar huis ga om op tijd in mijn bedje lig en JOMO de headliner laat schieten.
Haha dju, ik kan je wel volgen in het JOMO verhaal, maar ik ben nu wel benieuwd wat je ervan gevonden zou hebben 😀