Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Dus. Meneertje Mertens was opgenomen in het ziekenhuis, ik verblijf ondertussen bij de familie Fotoschuur om de dingen wat makkelijker te maken. ’s Ochtends zwaai ik juffertje ballet uit. Het staat haar, niet?
Terug in het ziekenhuis. Uitzicht van de dag. Zelfde gebouw als eerste opname in september, verdieping lager en andere kant.
De kerstversiering is hier al present. Ik hoor er een discussie over (“ik weet dat jij vindt: niet voor sinterklaas, maar deal with it”), maar zelf vind ik de lichtjes wel fijn.
Op zondag is er een verandering van afdeling: we worden naar straat 47 gebracht. Twee verdiepingen lager. Het uitzicht.
Bij zonsondergang zie ik mooi licht op de gevels.
Door de breedbeeldlens van mijn telefoon is er veel vervorming, waarvoor excuus, maar het licht is toch mooi (kijk ook naar het torentje van de kapel).
Maandagochtend zien de kinderen een streep roze aan de horizon, tegen dat het tijd is om naar school te vertrekken, is het prachtig buiten. Ik loop ook even de tuin in.
Ik heb een afspraak bij de huisarts, de babbel met hem doet deugd. De vaccinatie ietske minder. De praktijk is rechtover de Campo Santo begraafplaats, wat misschien wat van galgenhumor heeft, maar ik vind het vooral leuk dat ik af en toe de tijd heb om een wandeling te maken over dit prachtige kerkhof.
Ik ga met de bus verder naar het ziekenhuis. Een wandelingetje vanaf de Korenmarkt, waar de wintermarkt opgebouwd wordt.
Ik denk nog een stukje met de tram te doen maar die komt maar niet af en dit bord helpt ook al niet veel.
Nog een fotootje van het Gravensteen en hop verder naar het Sint-Lucas.
Op de nieuwe afdeling geen kerstversiering, wel sintversiering. Leuk, maar ik mis de lichtjes wel.
Na mijn foto van het Gravensteen vind ik het wel grappig dit hier aan de muur te zien hangen tegenover de kamer van Meneertje Mertens.
’s Avonds ga ik naar huis, en blijf dinsdag ook thuis. Een dag geen ziekenhuis, zelfzorg is ook belangrijk. Woensdag keer ik terug naar Gent, naar het ziekenhuis en daarna naar de familie Fotoschuur.
Nee, daar ligt geen baby in de zetel, dat is een levensgrote hond met een babypakje aan. Don’t ask.
Donderdag: opnieuw de trek naar het ziekenhuis. Deze keer wel in de wetenschap dat Meneertje Mertens naar huis mag vandaag. Het gaat weer langs het Gravensteen. Het weer is onverwacht heerlijk zonnig, mooi is dit toch.
Er is dus ook uitzicht op één van de fietsenparkings van het personeel. Leuk als afleiding. Zondag stonden er maar weinig fietsen, op weekdagen staat het hier echt bomvol en is er veel beweging.
Waren wij hoarders van theelepeltjes? Dat zou zomaar eens kunnen. Koffie, thee, fruitsla, chocomousse, het is allemaal gruwelijk met een houten lepeltje. Maar we hebben de opgespaarde lepeltjes wel allemaal netjes teruggegeven.
Het ochtendlicht is ook mooi vanuit de ziekenhuiskamer.
En zo eindig ik de week met mooie, zonnige foto’s. Profiteerde jij van het zonnetje de afgelopen dagen?
Meneertje Mertens is dus thuis. Dat is het voornaamste.
Ja hoor, ik profiteerde ook van het zonnetje.
Inderdaad. Update volgt nog.
Ja, jij profiteerde wel van het zonnetje, haha! Ik vertelde het gisteren nog tegen Meneertje Mertens, en ook dat het jullie van harte gegund is!
Dankjewel. Da’s lief.
Zo’n opname zorgt ervoor dat alles om het ziekenhuis draait. Goed om een beetje rond te kijken op wandelingen en echt in je op te nemen wat je dan ziet. Verstandig om ook een dag voor jezelf te reserveren. Fijn dat hij weer thuis is maar nu zul jij nog wel de meeste zaken moeten doen en regelen omdat hij nog echt moet herstellen. Toitoi
De amateur-fotograaf-modus blijft bij mij vaak aan staan, en dat helpt inderdaad om wat afleiding te krijgen.
Gisteren lukte rusten zonder al te veel “moetjes” in ieder geval al goed. Hopelijk vandaag nog zo’n dag.
Wat ben ik blij dat Meneertje Mertens thuis is! Van het zonnetje profiteerde ik niet, te druk deze week. Maar wel van kinderzonnetjes. Moest even AZ Sint-Lucas opzoeken. Ja dat weet ik zijn. Nooit binnen geweest denk ik. Hopelijk nu even niet terug naar daar en thuis of met de camper genieten van het zonnetje.
AZ Sint-Lucas was vroeger de Groene Briel, of “den Briel” in de volksmond. Ernaast was het Sint-Vincentius. Waar mijn kinderen geboren zijn. Nu zijn ze gefusioneerd. En schiet er van de oude gebouwen van Sint-Vincentius weinig over.
Ik vrees dat we er nog lang niet vanaf zijn, komende week volgt alweer een opname voor een biopsie. De camper blijft voor het eerst langere tijd stilstaan.
Wat fijn te lezen dat meneertje Mertens weer huiswaarts mocht. Ik hoop dat hij thuis voorspoedig mag opknappen.
En wat een mooie ballerina!
Dankjewel Matroos 🙂
Schoontje hè, dat ballerinaatje. Het gaat haar zo goed af 🙂
Oef, je kan de kliniekfase weer achter je laten. Hopelijk herstelt hij nu snel onder je goede zorgen.
De zon geeft energie, nodig in deze donkere tijden, schrijf ik, terwijl het buiten giet van de regen…
Haha, was hetzelfde hier. Zonnige foto’s terwijl het water goot.
Jammer genoeg ligt de kliniekfase nog niet achter ons, volgende week moet hij nog eens binnen voor een biopsie.
Hij zal ongetwijfeld nog aan moeten sterken maar toch heerlijk dat hij weer thuis is.
Ik vind vooral de murals mooi aan het uitzicht vanuit het ziekenhuis, én die mooie roze lucht natuurlijk.
Dat uitzicht op die mural, dat was zo’n plus. Ik heb ervan genoten, hem helemaal van onder tot boven en van links naar rechts bekeken, en ook de betekenis ervan opgezocht. Zo houdt een mens zich wat bezig.
Maar de mural was ook zeker de moeite waard.
Mooi weekoverzicht weer, vooral mooie foto’s van die muurschildering en het Gravensteen. Maar het belangrijkste is natuurlijk dat de patiënt weer thuis is. Fijn weekend samen.
Dankjewel Jan 🙂
En dan nu: zelf ook goed rusten! En ook: die dokter heeft fantastisch propere vensters precies!
Hahahaha! Dat had ik nog niet opgemerkt, maar je hebt gelijk, die vensters zijn heel proper!
Heel goed dat je ook voor jezelf zorgt en dan eens een dagje ziekenhuis overslaat. Fijn dat hij nu weer thuis is.
Ik moest echt hard lachen met die hond in het babypakje :’)
Die is echt grappig hè 😀
Yup, zelfzorg is belangrijk. Voelt soms egoïstisch aan maar is het niet.
Fijn dat Meneertje Mertens weer thuis is. Dat is het belangrijkste. Thuis herstel je toch het snelst. Goed dat je een dag voor jezelf zorgde. Mooie foto van de muurschildering! Beterschap voor jullie alle twee ♥
Dankjewel Kakel <3