Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfotoβs die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker fotoβs met de Nikon. Maar vooral fotoβs van mijn telefoon.
We worden wakker na een rustige nacht in Moerbeke. Het weer nodigt niet echt uit tot een fietstochtje, en in de namiddag verkassen we een dag vroeger dan gepland naar den Boerenhof in Kemzeke (Stekene), het lawaai van het vele tuinonderhoud rond ons werkt ons op de zenuwen. Het is er rustig staan. Later op de dag komt er een Engelse bus bij.
Ik loop eens rond, ik vind de omgeving hier mooi.
We mogen hier dan al alleen staan, de flessen bij de vuilbakken zijn getuige van eerdere passanten.
Zondagnamiddag maak ik een korte wandeling. Door een wijk in de buurt waar ik wandelpaden zag op de kaart, het merendeel blijkt mooi gravel te zijn.
Ik zie een Kleinkunstlaan, een Blueslaan (dat vind ik een mooie), Concertlaan en Festivallaan, mijn hoofd eraf als dit niet de Muziekwijk zou zijn.
Wat verder, een bankje met een mooi uitzicht. Haha.
Een boerderij van in den tijd.
Kijk, op zo’n momenten heb ik spijt dat ik mijn camera niet meeheb. Ik vind dit een mooi tafereel. Tegelijk had ik het gevoel dat ze van in het huis zaten te kijken naar mij (“wadoetdiedaar?”) en wellicht had ik dan toch niet echt meer gedurfd dan dit.
Maandag maken we samen een wandelingetje naar het dorp. Als we letterlijk 20 stappen ver zijn, begint het te regenen. We twijfelen, keren terug, bedenken ons, twijfelen, maar dan beslissen we toch te gaan. En we houden het zelfs droog. Voor een paars blad moet ik toch eens stoppen.
Het is een beetje schots en scheef, maar ik vind dit toch geestig. De achterkant van de kerk.
We gaan nog eens naar het kerkhof (niet bij de kerk). Het heeft nog niet gevroren, dus het is nog altijd een zee van bloemen. Daarna gaat het via de de muziekwijk terug naar de camperplaats.
Fast forward naar donderdag, scandag. Meneertje Mertens moet een pet scan, het voelt een beetje raar want meestal ben ik het die dit soort dingen moet ondergaan. Terwijl hij anderhalf uur zoet is, ga ik in de bistro ontbijten. (de “pauze is voor losers” flyer gaat over antibiotica die stipt moet genomen worden)
Daarna maak ik een kort wandelingetje in de buurt, langs de Volkskliniek en het Tempelhof. Smalle achterstraatjes waar ik nooit eerder was.
Een paar van de torentjes die je vanuit vele plekken in het ziekenhuis kan zien.
Tot mijn verrassing bots ik op deze iconische ROA. Ik weet er wel een paar zijn in Gent, maar geen idee dat deze hier was!
Mooi toch hè.
Kwamen er bij jou verrassende dingen op je pad deze week?
Laat een reactie achter bij Jan K. alias AfanjaReactie annuleren