Yep, that’s me. Ik ben een fotograaf met beperkingen. Er zijn er drie, drie dingen die me beperken in wat ik graag doe. Ik heb getwijfeld of ik deze blogpost zou publiceren, want, vooral punt één valt me lastig om te delen. Maar goed. Langs de andere kant: waarom niet.
Dus. Punt één. Het is het enige van de drie dat opgelost kan worden. Vermageren. Ik sleur teveel gewicht mee. Gevolg: ik geraak moeilijk terug overeind als ik laag bij de grond wil fotograferen. En net dat laag bij de grond fotograferen, levert soms de mooiste resultaten op.
Als ik ga zitten (of hurken, of op mijn knieën zitten), geraak ik wel terug overeind, maar erg goed gaat het niet. Ik heb een steuntje nodig, zijnde mijn echtgenoot, of een hand op de grond (niet altijd even praktisch, want vuil), of een boom of paaltje. En elegant ziet het er niet uit.
Je treft me ook al eens zo aan:
Ik vind het eigenlijk het meest gênante probleem en ik zou er iets aan moeten doen.
Het tweede probleem is het feit dat ik geen rijbewijs heb. Ik zou wel eens graag ergens naartoe rijden om makkelijker bij een fotolocatie te geraken, maar ik kan dat niet alleen, ik heb altijd iemand nodig. Want de meeste van die fotolocaties zijn niet in de buurt van een station. Of bushalte.
En natuurlijk heb ik Meneertje Mertens en hebben we onze camper, en lost dat al veel op, maar dan nog. En ik heb een fiets, dat helpt ook.
Het derde probleem: een redelijk fundamenteel probleem voor een fotograaf. Ik zie niet goed. En ik heb geen dieptezicht. Dat laatste levert al eens problemen op als er gewandeld moet worden (ik heb toch wel al een paar keer tegen de grond gelegen doordat ik obstakels niet zag, al dan niet op mijn fototoestel), het is ook niet altijd even makkelijk bij het fotograferen zelf. Ik moet ietske meer gokken dan een ander om scherpe foto’s te maken, en ook bij het bewerken achteraf zie ik soms door het bos de bomen niet meer (door de bomen het bos niet meer?) omdat me niet altijd even duidelijk is wat scherp is en wat niet.
Onlangs kochten we me een “gruute blafte” van een scherm (vertaling: een héél groot scherm), en dat helpt gelukkig ook wat. Want op mijn laptop kan ik soms zelfs de lettertjes in Lightroom of Photoshop niet eens lezen.
Voor dat laatste probleem heb ik trouwens nog wel wat “geschikte” (not) bezigheden gekozen: naaien, lezen… en zelfs fietsen is niet altijd even evident. Al goed dat ik dat rijbewijs niet heb hè, haha!
[/et_pb_text][/et_pb_column] [/et_pb_row] [/et_pb_section]
Laat een reactie achter bij ViefReactie annuleren