Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Zondag maakten we een wandeling in Maldegem-Kleit. Het weer was niet je dat, maar het werd toch een beetje mooi bij zonsopgang.
We waren nooit ver van de bewoonde wereld (én van grote, lawaaierige wegen), maar de wandeling verliep grotendeels op onverharde paden.
Einde van de wandeling? Niet echt. Ik wilde nog eens een kijkje nemen aan het bedevaartsoord van Maldegem-Kleit, de Mariagrot. Dat is er niet echt van gekomen, aan de ingang ben ik keihard onderuit gegaan, recht op mijn gezicht, door over een niveauverschil tussen een aardepad en tegels te struikelen. Gezicht in de steentjes, fototoestel onder mij. Gelukkig stond de auto niet ver, en was er een behulpzame meneer die bij mij bleef terwijl Meneertje Mertens de auto ging halen. Mijn ego was blij dat er nog niet veel volk was.
Resultaat: beschadigde kin, beschadigde neus, blauwe neusbrug. Gelukkig geen tanden los, wel hier en daar een wondje in mijn mond. Wat ik toen nog niet goed doorhad, was dat ik keihard met mijn ribben tegen mijn fototoestel geknald ben, en daar heb ik gekneusde ribben aan overgehouden. En pijn in mijn armen. Mijn benen. Jeetje mina, wat was dat zeg. Maar, één ding is zeker: het had veel erger kunnen zijn. Maar het was erg genoeg, Meneertje Mertens krijgt nog kippenvel als hij eraan terugdenkt.
Maandag ging ik toch eens naar de familie Fotoschuur, het was zo lang geleden dat ik Otto geknuffeld had, en dat kon ik wel eens gebruiken. En ondertussen was de vakantiedag met de 3 kinderen thuis, terwijl Florian was gaan werken, een beetje gebroken voor Janna. Ik heb genoten van het vele knuffelen, en genoten van de lieve en behulpzame meisjes. Pipa kan Otto ook al goed entertainen.
Dinsdagochtend, alleen thuis. Net als je je niet kan bukken, zal je zien dat je alles laat vallen. Maar ik vond een hulpmiddel!!
In de voormiddag maakte ik wat foto’s in de tuin. Mezelf voortslepend en met veel gezucht, want mijn ribben deden gelijk nog meer zeer dan maandag. Maar ik wilde mijn fototoestel en lens eens testen. Aan de buitenkant is de schade niet erg, enkel wat krassen op de zonnekap van mijn lens. Maar aan de binnenkant kon het fototoestel ook geleden hebben onder de schok.
Eindelijk komt er echt beweging in het perkje waar we bloembollen staken.
De magnolia.
Dat ziet er goed uit, mooi scherp en geen verdere problemen. Gelukkig.
In de late namiddag krijg ik een fotootje doorgestuurd van Otto in de kleertjes die ik maakte. Met een niet echt gelukkig totje en een bezorgd kijkende papa. Vijf minuten later kotste hij de boel onder, maar ik heb toch maar mooi een foto.
Donderdag dan. Het lag al een hele tijd vast: de meisjes komen een nachtje logeren. Donderdag zelf geraakte ik niet verder dan een smoelentrekker-foto aan tafel.
Het was behoorlijk pittig, de twee dames in huis met mijn pijnlijke ribben. Gelukkig had Lies vakantie en was ze zo lief een deel daarvan op te offeren om me te komen bijstaan. Dankjewel Lies! (hoewel ze dat “opofferen” zelf ook relatief vond, tijd doorgebracht met Lili en Pipa is ook voor haar time well spent).
Zie opa glunderen met zijn meisjes op schoot.
Van het thuisfront was er nog deze foto van matching mama en Otto, met Otto in het tweede shirtje dat ik maakte.
Vrijdag startte nogal vroeg. Ja, voor mij ook. Ik bedoel: ik sta wel graag vroeg op hoor, met ik heb toch wel liever dat die energiebommetjes wat langer slapen. Maar neen. Je wil niet weten hoe vroeg het was. Maar kijk, dan doen ze dit, en dan vergeef je hen alles. Toch?
En dit ook.
Lies kwam nog wat helpen, gelukkig, waarna we in de namiddag de meisjes naar huis brachten. Een rustig weekend volgt, zeker weten!
Zeg het eens?