Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.

En we zijn vertrokken met de eerste week van het nieuwe jaar. Eerst nog even over de laatste dag van het oude jaar. We deden nog eens van fondue, maar Meneertje Mertens had er niet echt veel zin in. “Weeral fondue!” “Alweer!”

Grapje hoor. En of hij er zin in had.

Op 1 januari maken we traditioneel in alle rust en stilte een wandeling. Dit jaar echter, weerhield dit uitzicht ons daarvan.

Beetje jammer, want niet lang daarna zag het er zo uit. Maar misschien hadden we gewoon echt geen goesting.

Op maandag gingen we Lies nog effe halen om wat dingen te regelen. Zoek de fout in de etalage van deze winkel.

Dinsdag en woensdag logeerden de meisjes bij ons. Ik maakte weinig foto’s die ergens naar leken. Traditioneel wel terwijl we eten, dan stuur ik een fotootje door naar hun mama.

Lili tekende en schreef ook een beetje.

Een geslaagde tekening van haar Agoe.

Avondeten.

Yep mama, het gaat hier goed! (hoewel ze mama en papa deze keer wat meer misten dan de vorige keren, wellicht omdat ze kleine Otto ook misten) (waarbij Lili altijd het kleinste hartje heeft).

Donderdag kon ik uitrusten, en maakte ik een wandelingetje. Nog eens een foto van het kapelletje in onze straat.

Er zijn nog stille getuigen dat we kinderen in huis hadden.

Vrijdag maakte ik nog een wandelingetje. Eindeloos veel kapelletjes hier in de regio. Dit is een mini-kapelletje dat aan de gevel van een huis hangt.

En zo zit deze eerste week van 2023 erop.

Verwante Berichten:

Misschien lees je dit ook graag:

19 reacties

  1. Zo herkenbaar!
    1) Ik maak ook altijd een foto als Wannes aan het eten is, om door te sturen naar mama en papa.
    2) Die sticker! Ik vind ook overal stickers als Wannes geweest is.

  2. Hier herinnert een bezoek van de kleindochters er ons later ook nog aan dat ze er waren. Dit keer overal glitters van het schilderij wat de oudste maakte, poppen en knuffels in ons bed als we erin stappen, kleverige snoepjes in een raamkozijn…Maar dat geeft allemaal niets toch!

    1. Ik passeerde er onlangs nog eens, de paspop zag er weer fatsoenlijk uit met de onderbroek netjes waar ze verwacht wordt te zitten.

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: