Op donderdag is het hier Throwback Thursday. In 2021 duik ik in mijn analoog fotoarchief en scan foto’s in. Elke week één foto, eens zien hoe lang ik dat volhou, ha! Van enige chronologische aanpak of logische volgorde is geen sprake, ik neem een willekeurig fotoalbum en scan een foto in.
Ik ga nog even verder met foto’s van het huis van mijn grootouders. Foto’s die ik maakte toen het huis leeggehaald werd na hun overlijden. Dus het was lang niet meer bemeubeld zoals het was, maar het roept toch veel herinneringen op.
De keuken. Heerlijk retro. Vintage en al. Ik weet nog goed wat waar zat. De borden en glazen, de Tuperware, het brood, de snoepjes. Ik was zot van “taaikes”, en die had mijn grootmoeder altijd in huis.
Mijn grootmoeder kookte graag en goed. En bakte graag en goed. Ik mocht vaak helpen, ik weet niet of ik veel nuttigs deed maar toekijken en de potten uitlikken deed ik graag. Wat is hier ongelooflijk veel gekookt, hoeveel groenten uit de moestuin zijn hier niet verwerkt, hoeveel fruit tot confituur gemaakt… taarten gebakken, oneindig veel. Ze kon erg lekkere gateaux maken, en rolgebak. Hoewel ze dat laatste niet erg graag deed, het was enorm arbeidsintensief.
De zetel van mijn grootvader, ik denk dat de achterkleinkinderen nu visioenen hebben van Pee die daar in zijn zetel zat. Te roken, de pronostiek in te vullen, naar de koers of voetbal te kijken, of gewoon in het ijle te staren. Rechts aan de deur naar de keuken stond vroeger een wipzetel, naast het boekenrek. Ik weet niet hoeveel uren ik daar gespendeerd heb, de boeken lezend die mijn grootmoeder verzameld had. (ja, je ziet een 17 jaar jongere en veel dunnere ik in de spiegel)
De kamer waar ik sliep, het bed waar ik sliep. Bij het slapengaan kwam Mee ons nog eens onderstoppen. In de winter was het er ijskoud (ik herinner me een winter met ijsbloemen op het raam), en dan zette ze op voorhand een kacheltje aan zodat het wat minder koud was. Maar de lakens waren ijs- en ijskoud toen je in bed kroop. In de kamer stond nog een bed, waar mijn zus Hilde sliep. Er was geen toilet binnen, laat staan boven. Dus hadden wij een pot staan op de kamer (de “piespot”). Aan de achterste muur was een groot gordijn, waarachter allerlei gerief gestockeerd stond. Daar stond ook onze pot. Elk om beurt moesten we ’s morgens de pot gaan leegmaken en uitspoelen. Het was, for obvious reasons, niet toegestaan een grote boodschap te doen in de pot. Op een ochtend, toen het Hilde haar beurt was om de pot te legen, zeurde ze en zeurde ze tegen mij of ik het niet eens in haar plaats wilde doen. Uiteindelijk gaf ik, kieken, toe. Bleek dat ze een drol gedraaid had in de pot. Gezellig! Ik kwaad en mijn beklag doen tegen mijn grootmoeder, maar Hilde maakte het niet uit, ze rolde bijna over de grond van het lachen.
De slaapkamer van mijn grootmoeder. Alles ziet er zo onderkomen uit, zo armoedig, maar mijn grootvader wilde niet dat er geld uitgegeven werd aan het huis. Als kind vond ik het allemaal nog wel normaal, en in de jaren 70 was dat ook nog wel normaal, maar als je het nu terugziet… De slaapkamer van mijn grootmoeder dus. Toen ik klein was bleven we er allemaal (behalve mijn vader) wel eens slapen, en dan moest ik bij mijn grootmoeder slapen. Iets waar ik echt niet zot van was, en zij ook niet. Er moest een opgerolde sprei tussen ons beiden liggen, omdat ze vond dat ik anders teveel lag te stampen tegen haar.
Toen ik deze foto’s terugzag, werd ik echt helemaal terug ondergedompeld in de herinneringen, in de geur van het huis en de kamers, het gevoel… de trap met het vast tapijt, de oude schakelaars, de ingebouwde kasten… in één van de kasten vonden we ooit een klein dood vleermuisje, helemaal opgedroogd. We hebben het beestje jarenlang bijgehouden in een glazen, afgesloten potje.
Volgende week een laatste aflevering met de tuin.
Laat een reactie achter bij GoofballReactie annuleren