Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. Soms eens een foto met de Nikon of Canon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Het leven is hier zo saai (vakantie voorbij, corona back in full force) dat ik weinig anders te delen heb dan foto’s van fietstochtjes. Gelukkig is het mooi weer en vallen er onderweg mooie foto’s te maken.
Zondag deden we een toerke rond Gent, waarbij we angstvallig mondmaskerplichtige straten vermeden. Er werden niet veel foto’s gemaakt, behalve op het brugske op de Elyzeese Velden.
Ik dacht dat je van hieruit de torens van Gent kon zien, maar blijkbaar niet dus.
Het café waar je nog een pint kan drinken voor anderhalve euro.
Fotootje vanop het water.
Er werden mij wat foto’s doorgestuurd van kleine meisjes die pret hadden aan en in het water.
Woensdag ging ik bij de vakantiegangers de kipjes eten geven, eens checken of alles OK was en maakte ik een paar foto’s van bloemen in de tuin.
Waarna ik verder fietste via Beervelde, ruraal Laarne…
… en dan via het jaagpad aan de Oude Scheldearm, hier in Melle aan het college. Het langste eind dat ik er in jaren gefietst heb, na eens een zeer oververhit debacle waarna ik gezworen heb er nooit meer te fietsen. Van die dure eden die ik na een tijd wel eens wens te vergeten.
Zelfde jaagpad, Heusden.
Gisteren ging ik in alle vroegte fietsen, om de voorspelde hitte voor te zijn. En zo zag ik nog eens een mooie zonsopgang. Ik ben ontelbare keren gestopt voor foto’s.
Al meteen op de Saskes voor de mooie kleuren boven de Vlaamsekaai.
En aan de Franse Vaart voor deze muurschildering. (de kano wordt een typisch Gents beeld, ook)
Op de Burggravenbrug. Wat is Gent toch mooi!
Op de eerste Parkbosbrug. De ringvaart, nog een keer.
Zalig hoe die mastodont boven de weiden uit torent. Schitterend, de rit door het Parkbos en hier deze rustige straat. Hoewel er natuurlijk altijd en overal lawaai is van het verkeer op de autosnelweg.
En zo belandde ik in het pittoreske Deurle. Dit fietsritje werd trouwens geïnspireerd door een fotoreeks op de blog mijnnikonenik, waardoor ik zin kreeg om eens terug te keren naar Deurle.
Daarna reed ik nog tot aan het kasteel van Ooidonk. Ik heb genoeg kasseien gezien, ja, maar de oprijlaan van het kasteel heb ik aan me laten voorbij gaan.
Waarna het weer huiswaarts ging, via de brug over de Leie. En dan helemaal de Pontstraat door, met een serieus ei in mijn broek flink doorgetert want mannekes wat is het daar toch gevaarlijk!
In Gent reed ik eens langs de nieuwe fietsonderdoorgang aan de Sint-Lievenspoort.
Waarna ik thuis tevreden naar mijn Strava profiel kon blikken, want EINDELIJK, na bijna 7 maanden, sta ik eens voor op mijn fietsdoel van 2020.
Laat een reactie achter bij LiesReactie annuleren