Afgelopen week overleed André Meganck, meesterfixer in de koers. Ik was er efkes niet goed van, hij was 72 maar dat is echt veel te vroeg. Hij had nog jaren van zijn pensioen moeten kunnen genieten. Actief pensioen, want hij bleef bezig met de koers.
In 2016 was er De meesterfixer, het boek over zijn leven. Ik wilde dat graag lezen, maar wilde liefst een e-book (slechte ogen, dat leest makkelijker). Maar ik vond het boek niet in e-book versie. Ik raapte mijn moed samen, en stuurde André een berichtje via Facebook: of dat boek van hem ook beschikbaar was als e-book.
Het antwoord was negatief, neen, het is niet beschikbaar als e-book. Maar: als ik de papieren versie kocht, dan kon hij wel iets regelen voor me. Meesterfixer, in al zijn glorie.
Hij kwam het papieren boek persoonlijk bij me afleveren. Op de moto, in zijn motorpak. Symbolischer kon je niet hebben. Zeer vriendelijke mens, zou hij het boek signeren? Oh natuurlijk, graag. Ik was zo van mijn apropos dat ik Meneertje Mertens een voornaam met ck toedichtte. Maar ook dat kwam nog goed.
Rust in vrede, André. Dit overlijden was véél te vroeg.
Op vakantie las ik toch wat in het papieren boek. Maar de digitale versie, die heb ik ook gekregen, zoals beloofd.
Zeg het eens?