… zijn ondoorgrondelijk.
Twee weken geleden waren Mararangi en haar liefste hier, om samen eens te gaan eten. Daarna bleven ze slapen, omdat ze de dag nadien nog verdergingen naar West-Vlaanderen, om onder andere liefste’s vader te bezoeken.
’s Avonds zaten ze nog vanalles te vertellen over hem, vol warme liefde. ’t Is een koppigaard, maar een schat van een vent, zo’n beetje als de liefste van Mararangi.
Nog geen week later krijgen we bericht, dat de vader van Mararangi’s liefste plots overleden is. *slik*
Dan denk je toch, waarom? Ze hadden nog zoveel plannen, ze zagen elkaar zo graag, het was zo’n levendige man vol eigenzinnige ideeen.
Het moet een ongelooflijke klop zijn, zoiets meemaken. Daarom langs deze weg ook nog eens: Y. en Mararangi, een hele dikke knuffel van ons, we denken vaak aan jullie.
Zeg het eens?